Kolekcja Everetta
Wasz ulubiony zespół z BAU już wkrótce ponownie pojawi się na ekranach w związku z długo oczekiwanym wznowieniem „Zabójczych umysłów” – co czyni go idealnym momentem, aby spojrzeć wstecz na niektóre najważniejsze momenty z oryginalnej serii.
W ciągu 15 sezonów „Zabójcze umysły” rozwiązały dziesiątki spraw, z których wiele opierało się na nawiedzonych sytuacjach, które miały miejsce w prawdziwym życiu. Chociaż w programie wprowadzono poprawki do koszmarów „wyrwanych z pierwszych stron gazet”, aby uzyskać więcej historii gotowych do emisji w telewizji, posłużyły one również jako przypomnienie, że czasami prawda jest naprawdę dziwniejsza niż fikcja.
Od niektórych z najbardziej niesławnych zabójców w historii po sprawy zaczerpnięte z nowszych przerażających scenariuszy – oto kilka najbardziej zapadających w pamięć odcinków „Zabójczych umysłów” opartych na prawdziwych zbrodniach i prawdziwych historiach.
Czy „25 do życia” było oparte na prawdziwej historii?
W odcinku „25 to Life” zespół BAU spotyka mężczyznę, któremu tytułowy wyrok – 25 lat więzienia – za zamordowanie swojej żony i córek. Opiera się na prawdziwym przypadku Jeffreya MacDonalda , były lekarz wojskowy, skazany za morderstwa w 1970 r. swojej ciężarnej żony i dwóch córek, choć utrzymuje, że zostały zabite przez intruzów.
Podczas gdy odcinek skupia się na zespole udowadniającym niewinność fikcyjnego mężczyzny, prawdziwy MacDonald pozostaje w więzieniu, mimo że dotychczasowe apelacje zakończyły się niepowodzeniem.
Czy „Wielkie koło” było oparte na prawdziwej historii?
W tym przerażającym odcinku morderca sam wysyła taśmę do BAU, błagając ich, aby pomogli mu przestać zabijać. Opiera się na sprawie Williama Heirensa, znanego również jako „Zabójca od szminki”, po tym jak zostawił wiadomość napisaną szminką, w której błagał, aby ktoś go powstrzymał, napisaną szminką w jednym z miejsc morderstwa. O zabójcy ze szminką wspomniano także w pilotażowym odcinku „Zabójczych umysłów”, który podobnie skupiał się na seryjnym mordercy porywającym i zabijającym młode kobiety. Motywacje fikcyjnego zabójcy różnią się jednak znacznie od motywów prawdziwych Dziedziców, którzy później utrzymywali, że są niewinni, a nawet zapewniali, że alternatywna osobowość lub wyimaginowana osobowość „zmusiła go” do popełnienia zbrodni.
Czy „Omnivore” był oparty na prawdziwej historii?
Jednym z długoletnich wrogów BAU jest „Boston Reaper”, seryjny morderca, który rozpoczął swój szał w latach 80. i którego nierozstrzygnięta sprawa była jednym z najwcześniejszych śledztw agenta Aarona Hotchnera. Zabójstwa mają uderzająco przypominać Zabójcę Zodiaka, jedną z najsłynniejszych nierozstrzygniętych spraw w historii Ameryki. Obaj dokonali serii brutalnych morderstw, obaj naśmiewali się z organów ścigania z powodu niemożności złapania sprawcy i obaj przez lata uszli na sucho swoim zbrodniom. Ponieważ jest to program telewizyjny, zabójca „Zabójczych umysłów” ostatecznie zostaje pokonany, podczas gdy prawdziwa sprawa Zodiaka pozostaje nierozwiązana aż do przełom pod koniec 2021 roku .
Czy „To Hell” było oparte na prawdziwej historii?
Dwuczęściowy finał czwartego sezonu „Zabójczych umysłów” przedstawia szczególnie dziwną i makabryczną sprawę. . . i tak się składa, że jest to inspiracja prawdziwym życiem. Zabójcy z „To Hell” wyróżniają się tym, że pozbywają się ciał swoich ofiar, karmiąc je świniami, czerpiąc inspirację z „Zabójca hodowcy świń” Robert Pickton . W tej niepokojącej sprawie opartej na literaturze faktu Pickton został w końcu złapany i twierdził, że w ciągu swojego szaleństwa popełnił 49 morderstw.
Czy „Trzynasty krok” był oparty na prawdziwej historii?
Para w stylu Bonnie i Clyde’a w centrum „Trzynastego kroku” została zainspirowana prawdziwą parą, która pod koniec lat pięćdziesiątych wpadła w szał przestępczy. W tym odcinku młoda kobieta Sydney rozpoczyna serię niewłaściwych zachowań, zabijając dziewczynę swojej sympatii. W prawdziwym życiu 19-latek Charlesa Starkweathera był podżegaczem, a 14-letnia Caril Ann Fugate była jego wspólniczką. Starkweather został stracony w 1959 r., a Fugate odsiedział 17 lat więzienia i został zwolniony w 1976 r.
Czy „Minimalna strata” była oparta na prawdziwej historii?
W tym ulubionym przez fanów odcinku czwartego sezonu Luke Perry wciela się w Benjamina Cyrusa, przywódcę sekty, który nadzoruje sytuację z zakładnikami, która kończy się niepowodzeniem, gdy organy ścigania próbują napaść na posiadłość. Oczywiście sytuacja ta ma duże znaczenie słynne oblężenie Waco w 1993 r , kiedy FBI próbowało zlikwidować Branch Davidians pod dowództwem Davida Koresha w nieudanym nalocie, w wyniku którego zginęło 76 członków grupy, w tym sam Koresh.
Czy „Zakładnik” był oparty na prawdziwej historii?
Odcinek sezonu 11 koncentruje się na przypadku mężczyzny, który porywa i więzi wiele kobiet, co stanowi wyraźne podobieństwo do porwań Ariela Castro . Podobnie jak w prawdziwym życiu, fikcyjny przestępca porywa kobiety i przetrzymuje je latami w niewoli, poddając je przerażającej i brutalnej próbie. Jedna z ocalałych Castro, Amanda Berry, uciekła w 2013 roku wraz z córką i zgłosiła Castro policji. Pozostałe kobiety, Michelle Knight i Gina DeJesus, zostały uratowane, a Castro został aresztowany i przyznał się do winy. Później zmarł w więzieniu w wyniku samobójstwa.
Czy „Nasza najmroczniejsza godzina” była oparta na prawdziwej historii?
Finał piątego sezonu „Zabójczych umysłów” zainspirował się inną niesławną sprawą seryjnego mordercy: Nocny Łowca . Richard Ramirez zyskał rozgłos w latach 80. dzięki szokującemu i brutalnemu szaleństwu terroryzującemu Kalifornię, często pod osłoną nocy. Podobnie jak w prawdziwym przypadku, BAU stara się zrozumieć motywacje fikcyjnego zabójcy i pozornie bezlitosną przemoc. Ramirez został ostatecznie złapany i skazany, zmarł na chłoniaka w 2013 roku w celi śmierci.
Czy „Plemię” było oparte na prawdziwej historii?
Już w pierwszym sezonie „Zabójcze umysły” czerpały inspirację z niektórych z najsłynniejszych zbrodni w historii. „Plemię” przedstawia kult próbujący wzniecić „wojnę rasową” przeciwko rdzennym Amerykanom, pozostawiając za sobą ślad tortur i morderstw. Opiera się na jednym ze schematów kultu Rodziny Mansonów, znanym jako „ Bohaterowie Skeltera .' Podobno Charles Manson wierzył, że „wojna rasowa” jest nieuchronna i miał obsesję na punkcie wywołania i przetrwania takiej wojny, ale podobnie jak jego fikcyjni odpowiednicy z „Zabójczych umysłów” ponieśli porażkę i później został uwięziony.
