W latach 1808–1826 kraje tworzące Amerykę Łacińską walczyły i wywalczyły niepodległość od 300-letnich rządów Hiszpanii i Portugalii. Oznaczało to, że jako nowo powstałe niepodległe narody rządy dostrzegły potrzebę zapewnienia ludziom poczucia jedności i wspólnej tożsamości narodowej.
And thus, Fiestas Patrias, or celebrations of independence, were born. The ruling class decided that the most effective way to get people on board with this new government was to incorporate parts of their native and colonial ancestry into patriotic celebrations that would serve as a connection to the past as they moved into a new future.
Stały się także metodami indoktrynacji, w ramach których „oficjalna historia” historii była opowiadana na nowo i ratyfikowana. Fiestas Patrias stworzyło nowy kalendarz, który upamiętnia bitwy, generałów i triumfy militarne, wykorzystując taniec kulturowy do opowiadania historii.
Często zapominamy, jak duża i różnorodna jest Ameryka Łacińska. Chociaż mamy nadrzędne terminy, takie jak „latinx/o/a”, „hiszpański” i „łaciński”, w rzeczywistości obejmuje on 33 różne kraje, dwa kontynenty i różne wyspy. To wszystko oznacza, że nie ma dwóch miejsc świętujących w ten sam sposób – nawet w tych samych krajach i gminach zawsze istnieją pewne niuanse. Jednak czymś, co można spotkać w każdym narodzie Ameryki Łacińskiej w dniu niepodległości, jest wykorzystanie tańca ludowego i autochtonicznego, tradycyjnych strojów i muzyki.
W tym artykule przyjrzymy się czterem tańcom – wraz z ich muzyką, historią i kostiumami – które pomagają opowiedzieć historię Fiesta Patrias w Ameryce Łacińskiej oraz podtrzymać mity, tradycje i folklor.
Zapateo
Świetnym przykładem tego, jak kultury regionalne świętują Fiesta Patrias, jest meksykański stan Veracruz, w którym znajdują się charakterystyczne Kultura Jarocho . Jarocho opisuje kulturę które pochodziło z kolonialnego współdziałania zniewolonej ludności tubylczej i afrykańskiej.
Nazywa się muzykę wywodzącą się z tradycji Jarocho są jarocho , który obejmuje specjalne instrumenty, takie jak arpa veracruzana (harfa strunowa), requinto (mała czterostrunowa gitara) i mała ośmiostrunowa gitara znana jako jarana. Zazwyczaj podczas Fiestas Patrias prezentowanych jest wiele różnych tradycyjnych tańców meksykańskich, ale najpowszechniejszym jest Zapateo, w którym tupanie stopami tancerzy jest instrumentem perkusyjnym.
W tradycyjnym stroju Jarocho widoczne są również znaczące wpływy kubańskie i hiszpańskie. Kostium kobiecy jest bardzo podobny do mody kubańskiej, ale zawiera odrobinę elementów hiszpańskich. Kobiety noszą wachlarz, nakrycie głowy w kwiaty, fartuch, koronkowy top i buty w stylu hiszpańskim. Mężczyźni noszą kubańską koszulę zwaną „guayabera” ze względu na cztery kieszenie wystarczająco duże, aby pomieścić więcej niż jeden owoc gujawy.
Taniec Podboju
W Gwatemali wśród wielu tradycyjnych tańców wykonywanych podczas Fiestas Patrias znajduje się El Baile De La Conquista, czyli Taniec Podboju, któremu towarzyszą gwizdek, flet chimirría i bębny. Taniec ten ma szczególnie korzenie kolonialne i upamiętnia śmierć króla Tecuna Umana, władcy Majów, który walczył dzielnie, ale zginął w bitwie, próbując chronić swój lud przed hiszpańskimi konkwistadorami.
Drugą postacią w tańcu jest Pedro Alvarado, który podbił Gwatemalę. Pod koniec tańca Majowie nawracają się na chrześcijaństwo, a Hiszpanie i Majowie tańczą razem, aby symbolizować, że zostawiają przeszłość za sobą i dogadują się.
Morenadę
La morenada z Boliwii opowiada historię cierpienia tego człowieka zniewolonych Afrykanów znosił pracę w kopalniach w epoce kolonialnej. Ten andyjski taniec ludowy jest najbardziej znany ze swoich wyszukanych, błyszczących, kolorowych kostiumów i masek. La morenada jest uważana za jeden z najważniejszych tańców kulturowych Boliwii. Kostiumy noszone przez mężczyzn mogą ważyć do 45 funtów, a kobiety zwykle noszą krótkie lub długie spódnice z dużą ilością halek pod spodem, w zależności od grupy tanecznej w choreografii.
W samej stolicy Boliwii, La Paz, co roku odbywa się co najmniej 246 wydarzeń państwowych i kulturalnych, podczas których wykonywana jest la morenada. Tańczy się go także na północy Chile i Peru oraz w niektórych częściach Argentyny, ale ogólnie jest to taniec uznawany za pochodzący z Boliwii.
Merengue
Merengue is the national dance and music of the Dominican Republic. It's highly unlikely that you'll find a Dominican celebration where people aren't dancing merengue — it's considered the very essence of what it means to be Dominican. Merengue combines Spanish, African, and Taino heritage in the outfits and instruments. The music includes an accLubdion (European), a two-sided drum (African) placed on one's lap, and a metal cylinder with hoes and a brush used to run along the surface is called an aguira (Taíno). Folklorystyczny, tradycyjny rodzaj jest znany jako Papuga Ripiao Lub typowa beza — to kolejny taniec, o którym mówi się, że ma wpływy kubańskie i który prawdopodobnie wywodzi się z regionu Cibao.
