Andy Dwyer i April Ludgate dalej Parki i rekreacja są prawdopodobnie najlepszą parą w historii telewizji i to nie tylko dlatego, że są ze sobą w „niesamowitym sosie”. Wydaje się całkowicie nieoczekiwane, że wesoła piosenkarka Mouse Rat zakocha się w łobuzerskim cyniku podobnym do Środa Addams , ale niestety, ta dwójka udowodniła światu, że przeciwieństwa naprawdę się przyciągają. Pod wieloma względami posunę się nawet do stwierdzenia, że są rewolucyjną parą telewizyjną i z pewnością na dobre zmienili moje spojrzenie na miłość i związki. Jako osoba, która kiedyś bardzo bała się angażować w romantyczne związki, oto dlaczego Burt Macklin i Janet Snakehole całkowicie zmienili raz na zawsze moje pesymistyczne poglądy na temat zaangażowania i romansu.
Wśród scenarzystów telewizyjnych panuje powszechne przekonanie, że kiedy w końcu połączy się parę telewizyjną w ten epicki pierwszy pocałunek, ich związek przestaje być interesujący (podobnie jak program telewizyjny). Tak jest w przypadku Sama i Diane Dzięki którzy mają mocne dowody na to, jakiego autora serialu komediowego Kev Levin nazywa „tykającym zegarem napięcia seksualnego”. Teoria ta głosi, że kiedy para „nie chce” w końcu podzieli się swoim pierwszym pocałunkiem, później oglądalność nigdy nie będzie tak wysoka, ponieważ rozwiązali już całe nagromadzone napięcie seksualne, które sprawiło, że oglądanie serialu (i jego dynamiki) było tak ekscytujące. Zdaniem Levina, „Zwykle, gdy para w końcu się spotyka, serial nigdy nie jest tak dobry. zawsze się bawisz „teraz, co z nimi zrobimy?” Widzimy, jak to się dzieje z Jimem i Pam Biuro , a także Nick i Jess dalej Nowa dziewczyna i zbyt wiele innych par telewizyjnych, aby je wymienić. Po pierwszym pocałunku napięcie opada, a ich relacje nie są już emocjonującą przejażdżką pełną niesamowitej ciekawości i podniecenia.
Z kolei w przypadku April i Andy'ego jest zupełnie odwrotnie. Zabawa i emocje rozpoczynają się dopiero, gdy ta para zawiąże węzeł małżeński i całkowicie się sobie poświęci. Ile telewizyjnych par może powiedzieć to samo? Teraz, jako osoba, która zbyt poważnie (w zawstydzającym stopniu) podchodzi do programów telewizyjnych, zaczęłam kojarzyć „tykanie zegara napięcia seksualnego” z moim własnym życiem miłosnym. Zakładałem, że moje romantyczne pogoń jest jak program telewizyjny, a kiedy w końcu zwiążę się z kimś, kogo lubię, wchodząc z nim w związek, wszystkie emocje i emocje dobiegną końca, tak jak we wszystkich moich ulubionych serialach komediowych. Programy te, które nawiązywały do poglądu, że związki przestają być interesujące, gdy para się angażuje, sprawiły, że ja z kolei bałem się zaangażować. Dlaczego miałbym chcieć, żeby najlepsza część się skończyła? Część z całą pasją wynikającą z aspektu „zakazanej miłości”? I czy jest najlepsza część romansu, gdy wiąże się to z bólem i bólem serca? Właśnie to zdają się sugerować wszystkie te seriale komediowe.
Andy i April żyją w swoim własnym małym wszechświecie, w którym postrzegają życie jako jeden wielki plac zabaw przeznaczony tylko dla nich dwojga, w którym mogą się wygłupiać i bawić.
Ale w przypadku Andy'ego i April ci głupcy wdają się w romans, mimo że wszyscy wokół nich myślą, że ich szybka historia miłosna to jeden wielki błąd. Leslie Knope słynie z prób powstrzymania ich przed ślubem, biorąc pod uwagę, że spotykają się dopiero od miesiąca. Uważa, że nie ma mowy, aby tak szybko byli usatysfakcjonowani związaniem się ze sobą, ponieważ z jej doświadczenia (oraz naszego własnego doświadczenia z tego, co widzieliśmy w telewizji) wynika, że najlepsza część związku następuje przed okresem „ustalenia”. Rzecz w tym, że Andy i April mogą być małżeństwem, ale nigdy się nie ustatkują. Podtrzymują magię w swoim związku, będąc dla siebie najlepszymi przyjaciółmi i towarzyszami zabaw, strzelając do siebie z pianek w środku nocy, organizując razem szalone imprezy i wcielając się w Burta Macklina i Janet Snakehole, gdy tylko są na nudnych spotkaniach towarzyskich. To właśnie sprawia, że ich więź jest interesująca dla widzów — a nie rozstania i nieporozumienia, do których jesteśmy przyzwyczajeni w życiu większości naszych ulubionych par telewizyjnych. Nawet Marshall i Lily z Jak poznałem waszą matkę są tego winni, mimo że według nich są rewolucyjnym rodzajem zharmonizowanego małżeństwa, jakim w większym stopniu są Andy i April.
Andy i April żyją w swoim własnym małym wszechświecie, w którym postrzegają życie jako jeden wielki plac zabaw przeznaczony tylko dla nich dwojga, w którym mogą się wygłupiać i bawić. Most television writers use dramatic obstacles and tension as a tactic to keep TV relationships alive. If there is some sort of threat to these fictional romances, it is supposed to be more exciting to audiences because there is a chance that this 'will-they-won't-they' couple could end up being a 'won't they' pairing after all. Andy and April never succumb to that, because they are able to stay interesting and captivating without unnecessary downfalls.
To, co sprawia, że związek Andy'ego i April jest żywy i istotny, wynika ze wszystkich pięknych sposobów, w jakie uszczęśliwiają się nawzajem. Udowadniają światu, że związki nie potrzebują dramatów ani bólu serca, aby były pełne pasji i spełnienia. Niezależnie od tego, czy autorzy tej lekcji zamierzyli, czy nie, ma ona ogromny wpływ na to, jak postrzegamy relacje i romans jako całość. Jesteśmy tak przyzwyczajeni do myślenia, że coś musi pójść nie tak lub zostać „zakazane”, aby wystrzeliły poważne iskry, a jednak Chris Pratt i Aubrey Plaza stworzyli dwie postacie, które pokazują nam, że jest odwrotnie. Dowodzą, że jeśli w pełni ufasz swojemu partnerowi i chcesz dla niego jak najlepiej, od tej chwili wszystko pójdzie gładko. Ta para uczy nas, jak cenne może być wygłupianie się w obecności partnera, zamiast ciągłego starania się o bycie atrakcyjnym i idealnym. Przede wszystkim Andy i April pokazują nam, że najlepszym partnerem dla Ciebie jest taki, który pomoże Ci się rozwijać i stać się bardziej przyzwoitym. I dlatego April i Andy są najlepszą parą w telewizji.
