Jessica Alba jest aktorką i przedsiębiorcą, założycielką The Honest Company i Honest Beauty oraz a New York Timesa autor bestsellerów.
Dorastając w Kalifornii, w domu mojej babci, otoczona tías, tíos i wszystkimi moimi kuzynami, zawsze czułam głęboką więź z moimi meksykańsko-amerykańskimi korzeniami. Każde pokolenie rodziny mojego ojca miało niewiarygodnie różne doświadczenia, które w dużym stopniu odzwierciedlają historię Ameryki. Pokornie napawa mnie myśl, jak wiele zmian zaobserwowaliśmy w tak krótkim czasie.
Jessica Alba
Na zdjęciu: mój pradziadek Daniel Martinez
Jessica Alba
Na zdjęciu: moja prababcia Guadalupe Miranda Martinez z 10 dziećmi. Jej mąż, mój pradziadek, niedawno zmarł, a ona została zmuszona do samodzielnego wychowywania rodziny przy pomocy starszych dzieci.
Mój pradziadek ze strony mojej abueli, Daniel Martinez, dorastał w Meksyku i wyemigrował do Los Angeles. W końcu zaoszczędził wystarczająco dużo pieniędzy, aby otworzyć lokalny targ, gdzie poznał moją prababcię, Guadalupe Mirandę Martinez. Jako nastolatka przyjechała z Meksyku do Los Angeles z matką i bratem. Wkrótce pobrali się i zaczęli mieć dzieci. Kiedy w latach dwudziestych XX wieku stracił firmę, rodzina zwróciła się ku pracy na roli imigrantów. Zmuszano ich do korzystania z wydzielonych fontann i łazienek, a moje ciemnoskóre tíos i tías wysyłano do meksykańskich szkół, natomiast osoby o jasnej karnacji i blond lub rudych włosach mogły uczęszczać do szkół z białymi uczniami.
Jessica Alba
Na zdjęciu: Szkoła dla Latynosów w East Barrio
Niezadowolony z segregacji szkół, mój pradziadek wraz z innymi rodzinami otworzył szkołę dla Latynosów East Barrio w Claremont w Kalifornii — walka ze status quo jest częścią mojego dziedzictwa! Uczyli czytania i pisania po hiszpańsku oraz poznawali historię Meksyku w czasach, gdy trudno było okazać dumę z bycia Meksykaninem.
Jessica Alba
Na zdjęciu: mój pradziadek Catalino Alba
Jessica Alba
Na zdjęciu: moja prababcia Francisca Sanches de Alba
Jessica Alba
Na zdjęciu: mój pradziadek Catalino Alba on the far left
Mój pradziadek ze strony abuelo, Catalino Alba, pochodził z Meksyku podczas rewolucji. Moją prababcię poznał, kiedy wyemigrował do Gallup w stanie Nowy Meksyk, gdzie pomagał w budowie linii kolejowej Santa Fe. Był muzykiem i zainspirował mojego abuelo José Albę do śpiewania, ćwiczenia tradycyjnego tańca meksykańskiego i zostania znakomitym gitarzystą klasycznym. Gdy byłem dzieckiem, nigdy nie było imprezy rodzinnej, na której mój abuelo nie grał na gitarze, podczas gdy abuela, tíos i tías oraz kuzyni śpiewali razem z nami. Być może właśnie stąd narodziła się moja miłość do sztuk performatywnych!
Jessica Alba
Na zdjęciu: Mój dziadek José Alba
Mój pradziadek przeprowadził się do San Bernardino w Kalifornii, aby pracować na kolei, a mój abuelo José Alba dorastał w dzielnicy, gdzie on i jego rodzeństwo spali łeb w łeb. Mając w domu mało jedzenia, często prosił sąsiadów o owoce z ich drzew owocowych. Był zmuszony jeść ziemię, co, jak się później dowiedział, było naturalną reakcją na brak żelaza, którego potrzebował w swojej diecie. Jako dziecko nie wolno mu było pływać w publicznym basenie bez zaświadczenia o szczepieniu. Często utkwiło mu w butach szkło, bo podeszwy były tak cienkie i zniszczone, że nie mógł sobie pozwolić na nic innego. W pewnym momencie szkło przebiło mu stopę, w wyniku czego rozwinął się szczękościsk, który był prawie śmiertelny.
Kiedy mógł pracować, zarabiał sprzedając pomarańcze i zbierając ziemniaki. Mówi, że pierwszą rzeczą, jaką zrobił, gdy miał pieniądze, było udanie się na Main Street, aby młody chłopak wyczyścił mu buty. Powiedział chłopcu, że będzie przychodził co tydzień, bo wiedział, że on też próbuje iść własną drogą.
W rodzinie było 12 dzieci i mój abuelo jest dumny, że jego mama znalazła sposób, aby jak najszybciej posłać je do szkoły. Rozumiała wartość edukacji i to, jak stwarza ona możliwości w tym kraju. Choć było to dla nich trudne, uznała to za priorytet.
Jessica Alba
Na zdjęciu: moja abuela Isabel Martinez
Większość ludzi twierdzi, że wyglądam jak moja abuela Isabel Martinez, ale prawda jest taka, że wiele po niej odziedziczyłam. Zrobiła więcej, niż oczekiwano od kobiet jej pokolenia; uzyskała dyplom GED, prowadziła firmę, pomagała utrzymać rodzinę, podczas gdy jej mąż chodził do szkoły, i wychowywała w ich domu kolejne pokolenia rodziny. Jest moją ikoną zaradności, determinacji i zapału. Zasadniczo jest najlepszym szefem.
Jessica Alba
Na zdjęciu: moi dziadkowie José Alba i Isabel Martinez
To wesele mojej abuelo i abueli powyżej – takie klasyczne. Zawsze myślałem, że nasi przodkowie byli Hiszpanami, ale dzięki testom genetycznym dowiedziałem się, że byli to rdzenni Amerykanie, których korzenie mogą sięgać aż do cywilizacji Majów. Jesteśmy tu od początku!
Jessica Alba
Na zdjęciu: Moi rodzice, Mark i Catherine Louisa Alba
Moi rodzice, Mark i Catherine Louisa Alba, byli zupełnie inni. . . ale mieli tę samą fryzurę! Wiem, że kiedy mój tata dorastał, zarówno jemu, jak i jego rodzicom było trudno być Amerykaninem meksykańskiego pochodzenia. Wtedy łącznik nie wchodził w grę.
Mój abuelo nauczył się angielskiego dopiero, gdy w wieku około 6 lat przeniósł się do gimnazjum, w wyniku czego miał duże zaległości. Podobnie jak wielu innych przedstawicieli ich pokolenia, moi dziadkowie nie uczyli swoich dzieci, w tym mojego taty, języka hiszpańskiego. Mój abuelo twierdzi, że nawet o tym nie myślał, ale zastanawiam się, czy nie skojarzył tego z trudną przemianą w swoim życiu. Teraz, zaledwie kilkadziesiąt lat później, bycie dwujęzycznym jest uważane za zaletę (w pracy, w szkole, w urzędzie), co pokazuje, jak wiele zmieniło się w tak krótkim czasie.
Chcę, aby moje dziewczyny doceniły swoje latynoskie korzenie, wiedziały, jak bardzo wnieśliśmy wkład w ten kraj i zrozumiały, że przyszłość przed nimi będzie bogatsza, jeśli uznamy i przyjmiemy nasze dziedzictwo. Dowiadują się także o pochodzeniu mojej matki i celebrują kulturę rodzinną mojego męża. Chcę, żeby uczyli się francuskiego jak ich ojciec i hiszpańskiego jak ich pradziadkowie. Nie chodzi tylko o bycie Amerykaninem; Myślę, że ważne jest, aby być obywatelem świata. Jestem niesamowicie dumna z mojego różnorodnego dziedzictwa i chcę, aby moje córki czuły to samo.
