Jedna rzecz, którą osobiście uwielbiam Gra o tron to liczba niezłych kobiet, które przeszły przez piekło na ziemi i wyszły z tego na huśtawce. Mówię o Cersei Lannister, Daenerys Targaryen, Olennie Tyrell, Brienne z Tarth i Sansie Stark. Zgadza się, Sanso z rodu Stark, najstarsza córka Neda i Catelyn oraz pani Winterfell. Kogo, nawet po szaleństwie w finale siódmego sezonu, kiedy osiągnęła poważny poziom w roli twardziela, ludzie wciąż go nienawidzą. Słuchaj, rozumiem. Każda postać ma hejterów z różnych powodów i czuje się z tego całkowicie usprawiedliwiona. To całkowicie w porządku, ale jeśli nienawidzisz Sansy Stark ze względu na jej przeszłą charakterystykę, to się mylisz, a ja jestem tutaj, aby dokładnie powiedzieć ci dlaczego.
Wyjaśnijmy jedną rzecz wam, hejterom Sansy
Po raz pierwszy spotykamy Sansę, gdy jest nastolatką – nie byle jaką nastolatką, ale taką, która została wychowana jako najstarsza córka wspaniałego Domu i miała głowę wypełnioną pięknymi piosenkami i romantycznymi historiami. Jest naiwna, zagubiona w marzeniach o doskonałych książętach i niezaprzeczalnie zepsuta. Zasadniczo jest to każda mała dziewczynka, która miała szczęście prowadzić chronione, idealistyczne życie, nie mając żadnych prawdziwych zmartwień poza byciem prawdziwą damą. Jest tak samo rozbrykana, jak można by się spodziewać, podobnie jak jej młodsza siostra, ulubienica fanów Arya, chociaż tak, w inny sposób. Skąd więc cała nienawiść? Wiele z nich wywodzi się z Sansy postrzeganej jako „miękka” postać kobieca, jedna z najbardziej klasycznych kobiecych postaci w serialu. Lubi „dziewczęce” rzeczy, mdleje i płacze bardzo . Ale te powody są niezwykle powierzchowne i seksistowskie; jakby kobiecość Sansy była słabością, a nie kolejnym powodem, dla którego jest zaciekła w taki sam sposób, jak Cersei czy Dany, które również są bardzo kobiecymi postaciami. Zamiast tego ludzie traktują początkową bierność Sansy jako oznakę jej ogólnego charakteru i nigdy nie postrzegają jej poza tym. To prowadzi mnie do pierwszego powodu, dla którego Sansa Stark jest złą królową.
Przeszła przez piekło i z powrotem, ale przeżyła
Po ścięciu ojca życie Sansy wymyka się spod kontroli. Jest całkowicie sama, jej rodzina jest zabijana jedna po drugiej, a ona sama przechodzi przez własne piekło z rąk rządzącej rodziny. Gdziekolwiek się zwróci, czeka na nią kolejna osoba, która tylko czeka, aby wykorzystać ją jako pionek w swojej małej grze. Mimo to Sansa nie poddaje się. Gra rolę skromnej damy i używa swojego wdzięku i uprzejmości jako swojej zbroi, aby pozostać przy życiu w sądzie. W Królewskiej Przystani nie ma prawdziwego obrońcy, więc stara się zachować łaskę Joffreya i Cersei, a raczej ukrywa się na tyle, by znosić ich pogardę. Nawet gdy zostaje fizycznie pobita przed sądem, zachowuje swoją fasadę i nie uchyla się, gdy Tyrion jej pomaga. Sansa jest na tyle mądra, że wie, kiedy się zgodzić i trzymać gębę na kłódkę. Nie bez powodu Tyrion mówi: „Lady Stark, może jeszcze nas przeżyjesz”. Wie, że jej zdolności do adaptacji i trzymania kart blisko piersi są umiejętnościami niezbędnymi do przetrwania w Królewskiej Przystani, i szanuje ją za to, że nauczyła się, jak się gra. Chociaż Sansa ma tendencję do ufania niewłaściwym ludziom (patrząc na ciebie, Petyrze Pnączu), przetrwa wszystko, co na nią rzucają, niezależnie od tego, czy będzie to jej szalona ciotka Lysa, Ramsay, czy sam Petyr. Wychodzi silniejsza, mądrzejsza i bardziej zdeterminowana niż wcześniej. To nie ta sama mała dziewczynka, którą Cersei nazywała „małym gołąbkiem”.
Jej siła nie jest magiczna, jest realistyczna
Ze wszystkich pozostałych Starków, Sansa jest jedyną, która nie otrzymała żadnej nadprzyrodzonej ani nieziemskiej pomocy, aby dostać się tam, gdzie jest. Ona nie jest trójoki kruk , nie była nauczana przez żadnego Człowieka bez Twarzy i za pomocą tych nauk zamordowała wiele osób, ani nie ma R'hllora gotowego przywrócić ją do życia, będąc prawdopodobnie Księciem, Którego Obiecano. Sansa jest normalną osobą w chaotycznym świecie, która wykorzystuje swój mózg i pomoc innych zwykłych ludzi, aby przetrwać. To jeden z głównych powodów, dla których potrafi nawiązać kontakt z ludźmi na poziomie, którego Jon, Arya i Bran nie potrafią; ona jest realistyczny , uziemiona i potężna sama w sobie. Dlatego tak wspaniale jest widzieć jej rozwój na przestrzeni pór roku, ponieważ nie ma magicznych mocy ani smoków, które mogłyby ją uratować. Musi być na tyle mądra, aby znaleźć to, co i kto będzie dla niej odpowiednie. Nawet gdy jej siostra przeraża ją rozmowami o robieniu min i śmiertelnych groźbach, Sansa odrabia pracę domową i współpracuje zarówno z Branem, jak i Aryą, aby pokonać Littlefingera po jego próbach podzielenia rodzeństwa.
Ludzie nadal są okropni, ale ona pozostaje łaskawa
Pomimo wszystkiego, co ją spotkało, Sansie udało się zachować współczującą naturę. Sansa jest miła dla Tommena podczas jej pobytu w Królewskiej Przystani, mimo że należy on do rodziny, która ją torturuje, prawdopodobnie dlatego, że rozpoznaje w chłopcu pokrewną duszę. Ryzykuje gniew Joffreya i Cersei, aby ocalić życie Sir Dontasa, a podczas bitwy nad Czarnym Nurtem to ona uspokaja mieszkańców Królewskiej Przystani, mimo że sama jest przerażona. W Orle Orle w Dolinie Arryn okazuje uczucia Małemu Robinowi, mimo że jest on najgorszym koszmarem każdej opiekunki. Niektórzy mogą powiedzieć, że straciła tę życzliwość wraz z premierą siódmego sezonu, po tym, jak kłóciła się z Jonem o to, co zrobić z krainą Domów Umber i Karstark. Należy jednak dokonać ważnego rozróżnienia: Sansa nie zaleca egzekucji kogokolwiek. Mądrze mówi, że pozwolenie na kontrolowanie bardzo ważnych fragmentów ziemi osobom, o których nie wiedzą, że mogą naprawdę ufać i które mogą żywić do nich urazę, mogłoby nie być rozsądne. Poza tym jeden z nich jest dosłownie dzieckiem. Nie każdy jest Lyanną Mormont!
Ona jest córką swojej matki i nie jest tu dla twojego macho BS
Po koronacji Jona na Króla Północy w szóstym sezonie wszyscy wiedzieliśmy, że między nim a Sansą będzie pewne napięcie, zwłaszcza że ma on zwyczaj nie słuchać jej rad. W premierze siódmego sezonu widzimy, że ten trend się utrzymuje i że Sansie zdecydowanie nie zależy na takim życiu. Nie obchodzi ją, czy Jon jest królem – jeśli ma pytania, zamierza je zadać. W końcu ze wszystkich Starków, którzy pozostali, Sansa najlepiej rozumie niuanse sfery politycznej, ponieważ spędziła tyle czasu w Królewskiej Przystani i miała Littlefingera jako „mentora”. Chociaż sytuacja jest o wiele bardziej niezręczna, gdy oboje kłócą się przed wszystkimi domami na północy, pokazuje to, że Sansa nie chce milczeć w sprawach, w których mogła to robić wcześniej. Ta dama nie będzie już biernie siedzieć i grać w gry w Królewskiej Przystani; jest na północy i wyrazi swoją opinię, kiedy uzna to za stosowne. Dlatego właśnie logiczne jest, że Jon zostawia Winterfell w jej rękach, udając się na Smoczą Skałę: rozumie, że Sansa jest bardzo zdolna i jest najlepszą osobą, która mogłaby rządzić w jego miejsce. Co udowadnia, umiejętnie zarządzając ich zasobami i głowami domów, gdy zaczynają kwestionować Jona jako władcę.
Dom jest tam, gdzie jest jej serce i będzie o to walczyć z każdym
W miarę jak Sansa staje się starsza i ma większą swobodę działania, walka Sansy o przetrwanie ulega zmianie. Nie walczy o Żelazny Tron jak Dany czy Cersei; zamiast tego walczy o ocalenie domu i jego utrzymanie. Wszystko, co zrobiła, to powrót do Winterfell, ostatniego miejsca, w którym naprawdę czuła się bezpieczna. Kiedy ponownie spotyka się z Jonem, to ona namawia go do walki o Winterfell, podczas gdy on woli trzymać się z daleka od kolejnej wojny. Wielokrotnie namawia go, aby zebrał wszystkich możliwych ludzi, którzy przyłączą się do walki. Łączy siły nawet z Petyrem, za każdym razem zyskując coraz większą wiedzę na temat jego gier, i wygrywa Bitwę Bękartów, zapewniając posiłki z Doliny. Kiedy Jon opuszcza Winterfell i udaje się na Smoczą Skałę, stara się zapewnić swojemu ludowi dobre wyżywienie i zadowolenie różnych lordów. W ciągu ostatnich trzech sezonów Sansa stała się własną wojowniczką, posługującą się sprytem i słowami, a nie bronią. Co niektórzy nie uznaliby za zbyt wiele w starciu ze smokami, Czerwonymi Czarownicami i Białymi Wędrowcami, ale udowodniono, że brutalna siła jest niczym bez inteligentnego umysłu, który kieruje uderzeniem.
Gra rozpoznaje grę
Jak wiele osób lubi podkreślać, największymi mentorami Sansy są ci sami ludzie, którymi gardzi: Cersei Lannister i Petyr Baelish. Co jest prawdą; ta dwójka ma największy wpływ na rozwój Sansy po śmierci jej rodziców. Nie oznacza to jednak, że jest mini wersją któregokolwiek z nich. Nie oznacza to, że je podziwia lub w ogóle chce być taka jak oni. Oznacza to, że biorąc pod uwagę okoliczności, pomogli otworzyć jej oczy na prawdę o byciu kobietą w Westeros i poprowadzili atak, który odebrał Sansie naiwność. Sansa nauczyła się zasad gry zarówno od Cersei, jak i Peytra, i zostaną one z nią do końca życia. Ale takie same będą lekcje, których nauczyła się od matki i ojca. To podstawowy powód, dla którego Sansa pozostaje postacią dobra w świecie Gra o tron ; być może przeszła przez najbrzydsze próby, ale zna też dobro na świecie. Wie, jak ważny jest honor, lojalność i zaufanie w świecie pełnym ciemności. Połącz to z jej lekcjami u Cersei i Littlefingera, a wyrośnie na potężną damę z wielkiego domu.
Może i wygląda jak Tully, ale jest cała surowa
Sansa Stark jest tu, żeby zabić. Choć wychowywana przez matkę na prawdziwą damę, Sansa potrafi zachować się jak lód, kiedy tego chce. Niezależnie od tego, czy uderza małego Robina w twarz za wymknięcie się spod kontroli, naśmiewa się z Ramsaya z powodu jego bękarta, czy też daje Petyrowi do zrozumienia, że może wymknąć się spod jej DM, bo ona nie ma na to czasu, Sansa udowadnia, że bycie damą nie oznacza, że boi się postawić kogokolwiek na swoim miejscu. Wiem, że pamiętasz jeden z nielicznych momentów, kiedy Sansa wypuściła swojego wilka, kiedy Joffrey kazał ją wyciągnąć, żeby spojrzała na odciętą głowę jej ojca, przechwalając się, że podarowałby jej także głowę Robba, na co Sansa odpowiada, patrząc na niego najzimniejszym okiem w historii: „A może on da mi twoją”. Nie baw się z tą wilczycą!
