Filmy CBŚ

Filmy CBŚ

Weszłam na niedawny pokaz pt Straszne historie do opowiedzenia w ciemności z niewielkimi oczekiwaniami — jako dziecko uwielbiałem książki Alvina Schwartza, ale nie byłem pewien, jak historie takie jak „Wielki palec u nogi” przełożą się na duży ekran. Czy byłoby to zbyt młodzieńcze? Albo głupie? Cóż, drogi czytelniku, pozwól, że jako pierwszy powiem Ci, że choć film reżysera André Øvredala, wyprodukowany przez Guillermo del Toro, może nie oferuje nam niczego oryginalnego, to potrafi wywołać makabryczny strach (i dobrze się przy tym bawić).

Film przenosi na duży ekran kilka indywidualnych historii, zakotwiczonych w nadrzędnej historii, takiej jak ta z lat 1998 Miejska Legenda . Historia rozpoczyna się w Halloween w małej społeczności Mill Valley w Pensylwanii w 1968 roku i wkrótce przedstawia nam małą grupę odmieńców: Stellę (początkującą autorkę horrorów), Chucka (dowcipnisia), Augie (intelektualistę) i Ramóna (przystojnego outsidera skrywającego tajemnicę). O zmroku grupa szuka schronienia w dawno opuszczonej rezydencji rodziny Bellowsów na obrzeżach miasta, aby uciec przed Tommym, łobuzem ze szkoły średniej.

– Sarah Bellows, opowiedz mi historię.

Legenda głosi, że Sarah Bellows, wykluczona córka rodziny Bellows, skrywała straszne tajemnice i otruła każde dziecko, które postawiło stopę na rodzinnej ziemi. Wkrótce Stella natrafia w piwnicy na książkę wypełnioną historiami pisanymi krwią, co z jakiegoś powodu skłania ją do wyrecytowania przerażających słów z popularnego w mieście mitu o Sarah: „Sarah Bellows, opowiedz mi historię”.

Następnie duch Sarah zostaje uwolniony i atakuje wszystkich, którzy byli w domu, gdy Stella wypowiedziała te fatalne słowa: Stellę, Chuckie, Augie, Ramón, Tommy i Ruth, siostrę Chuckie. Nawiedza je wszystko, od małych pająków po potwory, które wyglądają, jakby wieloryby bieługi miały długie, tłuste, czarne włosy, zapewniające mnóstwo koszmarnego paliwa. Dalej, zobacz, o co ci chodzi. Tylko ostrzegam: DUŻE spoilery dot Straszne historie do opowiedzenia w ciemności podążać.

Filmy CBŚ

Duch Sary Bellows

Historia, na której się opiera: „Nawiedzony dom”

Jakie to naprawdę jest straszne: Sarah Bellows może być pokręconą architektką każdej strasznej rzeczy, która dzieje się w tym filmie, ale ostatecznie historia toczy się w jej przypadku, że tak powiem, łatwiejszą drogą: Stella jest w stanie „pokonać” Sarę, po prostu obiecując, że opowie historię mściwego ducha ( prawdziwy historia), kładąc kres legendom o jej zabójczyni dzieci. Nie ma nawet przesadnego horroru, że „uwalniając swoją duszę”, tak naprawdę dała jej nieograniczoną moc (à la Pierścień ). Sarah wygląda na bardzo chętną do wyładowania złości i zniknięcia na dobre.

Fizycznie też nie jest zbyt onieśmielająca — najczęściej pojawia się jedynie jako czarne cienie pełzające po ścianach i sufitach, aż w końcu przybiera postać niemal półprzezroczystego ducha z delikatnymi długimi włosami i sukienką sięgającą do podłogi. Jasne, od czasu do czasu jej twarz zmienia się w czaszkę, ale ogólnie rzecz biorąc, w najbliższym czasie nie będzie nikogo nawiedzać w prawdziwym życiu. Przepraszam, Saro. (Proszę, nie zabijaj mnie.)

Filmy CBŚ

Ślepy Duch

Historia, na której się opiera: „Nawiedzony dom”

Jakie to naprawdę jest straszne: Jedynie nieznacznie wyprzedzając Sarę, to kolejny duch z domu Bellowsów, którego widzimy tylko dwa razy. Pierwsza jest zdecydowanie najstraszniejsza, gdy Chuck, jeden z przyjaciół Stelli, dostrzega ją przez szparę w drzwiach sypialni w starej, nawiedzonej rezydencji. Siedząc na skraju ozdobnego łóżka, ubrana w czarną koronkową suknię i welon, od razu robi się przerażająca jak cholera, a na dodatek chroniona jest przez ogromnego dobermana. Kiedy odwraca głowę w stronę Chucka, wyczuwając jego obecność, okazuje się, że jest niewidoma I bardzo wyraźnie zła, sądząc po jej pokręconym wyrazie twarzy. (*dreszcze*)

Następnie zbliża się do Chucka w panice, a później prawie zabija Stellę podczas przerażającej halucynacji nawiedzonego domu. Mimo że nie wiedziała o niej praktycznie nic poza tym, że była spokrewniona z Sarą i pomogła jej przetrzymać zakładniczkę, film pokazuje, jak głęboko zakorzeniona jest jej wrogość.

Filmy CBŚ

Harolda

Historia, na której się opiera: „Harold”

Jakie to naprawdę jest straszne: Och, Haroldzie. Współczuję temu facetowi, naprawdę. Nie tylko dosłownie dzień w dzień ma kij w dupie, ale nikt nawet nie zadaje sobie trudu, aby odgarnąć mu wszystkie karaluchy z twarzy. Oh, I regularnie doświadcza przemocy ze strony Tommy’ego Milnera, tyrana, którego rodzice są właścicielami farmy, na której mieszka. Tak więc Harold jest przygotowany i gotowy do zemsty, gdy Sarah go animuje i wkurza na Tommy'ego w Halloween.

Aby być uczciwym, kto przy zdrowych zmysłach skonstruowałby stracha na wróble z cętkowaną, realistyczną twarzą (i tłustymi, strzępiącymi się włosami spływającymi z tyłu czaszki) i nie spodziewać się, że pewnego dnia ożyje i zamorduje cię na polu kukurydzy, napychając twoje ciało sianem?! Wygląda jak ja następnego ranka po nocy wypitej o 10 shotów tequili za dużo (jeśli bar, w którym byłem, znajdował się w piekle). Harold jest przerażający, z klątwą Sary czy bez, i całkowicie winię Milnerów za umieszczenie go na ich posiadłości.

Biorąc to pod uwagę, zdecydowanie śnił mi się wczoraj koszmar o Haroldzie i jego gwałtownym, szaleńczym morderstwie Tommy'ego i prawdopodobnie umarłbym na miejscu, gdybym kiedykolwiek zobaczył go w prawdziwym życiu. Stąd jego miejsce na tej liście.

Filmy CBŚ

Pająki

Historia, na której się opiera: „Czerwona plama”

Jakie to naprawdę jest straszne: Każdy, kto ma arachnofobię, prawdopodobnie nie zgodzi się ze mną, myśląc, że ta scena zasługuje na to, aby być bliżej numeru jeden. Ale ja nie mam arachnofobii! Poza tym bardzo lubię oglądać filmy doktora Pimple Poppera, więc osobiście nie uważam tego za tak traumatyczne jak inne na liście. Nie zaśmiecajmy jednak faktu, że nadal Jest bardzo traumatyczne – myśl, że coś potajemnie zakopuje się głęboko w Tobie i w zasadzie przejmuje Twoje ciało bez Twojej zgody, wywołuje u Ciebie ucisk w żołądku, niezależnie od tego, jak na to spojrzysz.

Muszę także pochwalić aktorkę Natalie Ganzhorn, która skutecznie wyciąga na światło dzienne kłopoty dermatologiczne Ruth. Niczym ktoś pochłonięty skubaniem białej głowy, która nie chce wyskoczyć, Ruth nie może powstrzymać się od szturchania i szturchania rosnącego miejsca w lustrze swojej szkolnej łazienki, niezależnie od tego, jak bolesne jest to. Wreszcie, kiedy wyskakuje samotna, wrzecionowata czarna noga owada, jej strach i szok są namacalne. Skłamałbym, gdybym powiedział, że nie cofnąłem się na siedzeniu, gdy horda małych pająków wysypała się z twarzy Ruth i roiła się w jej ustach, gdy krzyczała.

Ale — bardzo ważne „ale”, pamiętajcie — Ruth nie umiera. W przeciwieństwie do reszty jej kohorty, doświadczenie z klątwą Sary doprowadziło ją jedynie na skraj szaleństwa, ale udaje jej się zachować życie dzięki szybkiemu myśleniu jej brata Chucka. Pająki są nie do zniesienia, a blizna na twarzy, którą zostawiła, nie jest drobnostką, ale Ruth radzi sobie stosunkowo łatwo.

Filmy CBŚ

Gnijące zwłoki

Historia, na której się opiera: „Duży palec”

Jakie to naprawdę jest straszne: Czy w scenie, w której Augie nieświadomie zaczyna przeżuwać gulasz złożony z części ciała, zacząłem głośno rzygać? Może. Czy na zawsze przeraziła mnie myśl o zwłokach wciągających mnie do czarnej dziury śmierci pod łóżkiem? Zdecydowanie.

Ta sekwencja jest inspirowana „Wielkim palcem” Alvina Schwartza i świetnie radzi sobie z przeniesieniem oryginalnej opowieści do mrożącego krew w żyłach współczesnego horroru, pomimo jej skrajnie głupiego założenia (zwłok zirytowany tym, że ktoś przypadkowo wykopał mu palec u nogi w ogrodzie i zjadł go na obiad). Tym razem duch Sary manipuluje sprawami, tak że Augie znajduje w swojej lodówce garnek gulaszu i zaczyna go jeść, myśląc, że zostawiła go tam matka. Niestety jest wypełniony oślizgłymi gałkami ocznymi, palcami u nóg i innymi poćwiartowanymi częściami ciała kobiety, o czym uświadamia sobie dopiero, gdy już trochę połknie.

Wtedy zwłoki – zmasakrowane, brudne, wychudzone i pokrojone na kawałki – zaczynają wleczyć się w stronę pokoju Augie, jęcząc z powodu brakującego palca u nogi. To dość standardowa sekwencja, jak na horrory (wraz z jump-scare'em), ale muszę przyznać, jak upiornie wyglądają zwłoki. . . a także fakt, że ta scena sprawiła, że ​​boję się zerkać w ciemne korytarze. Oraz fakt, że w magiczny sposób pojawia się pod łóżkiem Augie? Sprawia wrażenie, jakby nigdy nie miał szansy jej uciec.

Filmy CBŚ

Jangly Człowiek

Historia, na której się opiera: „Ja-Tie-Tie-Walker”

Jakie to naprawdę jest straszne: Co oznacza „Me-Tie-Dough-Ty-Walker”? Nie wiem. Ale ufaj, że jeśli jeszcze raz to usłyszę, przystąpię do najbliższego programu ochrony świadków. To Jest how scary thJest creature Jest. The corpse Jest your usual freaky zombie fare, but the Jangly Man (as he's known in the film) Jest a lanky, humanoid jigsaw puzzle of horror.

Chociaż żadna postać w oryginalnych książkach nie nosi pseudonimu Jangly Man, ten potwór jest wersją czwartej historii z pierwszej książki, „Me-Tie-Dough-Ty-Walker”, opartej na amerykańskiej opowieści ludowej. Jak głosi historia, chłopiec zgadza się przenocować w nawiedzonym domu pomimo legend o przeklętym kominie i zabiera ze sobą psa. O północy słyszy głos wołający „Zawiąż mi straszliwego wędrowca”, a jego pies odpowiada w podobnie przerażającym języku. W końcu zakrwawiona głowa spada przez komin i dochodzi do tragedii.

W filmie Jangly Man pojawia się najpierw tylko po swojej rozczłonkowanej, szarej, pokrytej żyłkami głowie, która stoczy się przez komin komisariatu policji, ku niedowierzającemu zdziwieniu miejskiego dupka. Wkrótce reszta ciała stworzenia opada, łącząc się w jedno potężne dziwactwo. Natychmiast łamie kark zastępcy i rusza w pogoń za Ramonem, goniąc go po całym mieście. (Być może „gonić” nie jest właściwym słowem – nieludzko blask Jest more accurate.)

Jedyną rzeczą, która odróżnia tego potwora od zwłok i Bladej Damy, jest to, że sposób, w jaki stworzenie zabija swoje ofiary, wydaje się ostateczny; Wygląda na to, że Augie i Chuckie zostali wciągnięci w jakiś równoległy wszechświat, ale zastępca zostaje zamordowany na miejscu. Nie ma dla niego nadziei na powrót do dawnego stanu w stosunku do innych (przynajmniej jeśli można wierzyć temu, co mówi Stella na zakończenie filmu). Spotkanie z Jangly Manem ma realne konsekwencje, co czyni go jeszcze bardziej przerażającym na zupełnie innym poziomie.

Filmy CBŚ

Blada Pani

Historia, na której się opiera: „Sen”

Jakie to naprawdę jest straszne: Ta zabarwiona na czerwono scena jest riffem na podstawie opowieści Schwartza o przestrzeganiu ostrzeżeń we śnie, tylko po to, by odkryć, że to wcale nie były ostrzeżenia – to była pułapka. W filmie Chuckie wpada w to bezpośrednio, oddzielając się od przyjaciół przebywających w szpitalu psychiatrycznym i dając się wciągnąć w pochłaniające ciało „Bladej Damy”, która prześladuje go korytarzami.

Ta scena niekoniecznie jest makabryczna czy krwawa w porównaniu z innymi, ale to, co sprawia, że ​​jest tak przerażająca, to duszący strach, który ogarnia cię, gdy oglądasz powoli rozgrywającą się śmiertelną grę w kotka i myszkę pomiędzy Chuckim i Bladą Damą. Gdziekolwiek się zwróci, ona tam jest — w przeciwieństwie do Jangly Mana, przed którym Ramón ucieka, ukrywając się, Chuckie nie jest w stanie uniknąć nieuniknionego awansu Bladej Damy. Jak na potwora wyglądającego jak sproszkowany pączek w peruce, jest to szalenie niepokojąca scena, w której odbijają się echa To następuje .

Ponieważ zakończenie filmu w oczywisty sposób wyznacza kontynuację, muszę się zastanowić, jakie inne potwory czają się w naszej przyszłości (jeśli studio rzeczywiście ruszy z kolejnym filmem) i czy kiedykolwiek jeszcze zobaczymy te koszmarne stworzenia – i ich ofiary.