Oddani fani Taylor Swift wiedzą, że utwór numer pięć jest zwykle zarezerwowany dla najbardziej emocjonalnej piosenki z jej albumów, a passa ta była kontynuowana w utworze „My Tears Ricochet” z albumu „Folklore” z 2020 roku. Swift wyjaśnił dalej Świergot kiedy album został wydany, piosenka opowiadała o „rozgoryczonym dręczycielu pojawiającym się na pogrzebie upadłego obiektu uczuć”, ale jeśli przyjrzysz się bliżej tekstowi, stanie się jasne, że nie mówi o poprzednim romansie. Zamiast tego wydaje się, że nawiązuje do swojego odejścia z Big Machine Records i wszystkiego, co nastąpiło od tego czasu.
W pierwszej zwrotce nawiązuje do założyciela Big Machine Records, Scotta Borchetty, który sprzedał wytwórnię i jej mistrzów Scooterowi Braunowi, śpiewając: „Nawet w mój najgorszy dzień, czy na to zasługiwałem, kochanie / Całe piekło, które mi dałeś?” / „Bo cię kochałem, przysięgam, że cię kochałem / „Do śmierci”. Następnie zauważa w refrenie, że nie miała w sobie tego, by „iść z wdziękiem”, najwyraźniej nawiązując do długiego postu na Tumblrze, który napisała po przejęciu.
W drugiej zwrotce Swift naprawdę wszystko to wyjaśnia, śpiewając: „Wiesz, że nie chciałam cię nawiedzać / Ale co za upiorna scena / Nosisz te same klejnoty, które ci dałam / Kiedy mnie chowasz”. To wydaje się nawiązywać do tego, jak kariera Swifta umieściła firmę na mapie, przynosząc każdemu mnóstwo pieniędzy. Co więcej, na początku 2020 roku Swift wysadziła w powietrze wytwórnię Big Machine Records, która bez jej zgody wydała nowy album koncertowy. „Zawsze jestem z wami szczera w tej kwestii, więc chciałam tylko powiedzieć, że to wydawnictwo nie zostało przeze mnie zatwierdzone” – napisała w usuniętym już poście na Instagramie w kwietniu 2020 r. „Wydaje mi się, że Scooter Braun i jego sponsorzy finansowi, 23 Capital, Alex Soros i rodzina Soros oraz The Carlyle Group zapoznali się z najnowszymi bilansami i zdali sobie sprawę, że zapłacenie 330 MILIONÓW dolarów za moją muzykę nie było do końca mądrym wyborem i potrzebują pieniędzy”.
Oczywiście jej teksty w mostku są najpotężniejsze, ponieważ szczegółowo opisuje swoją decyzję o opuszczeniu Big Machine Records po ponad dziesięciu latach i podpisaniu kontraktu z Republic Records i Universal Music Group. „I mogę iść, gdziekolwiek chcę / Gdziekolwiek chcę, byle nie do domu” – śpiewa. Następnie ponownie nawiązuje do walki o swoich panów, śpiewając: „Wciąż z tobą rozmawiam / (Kiedy krzyczę do nieba) / I kiedy nie możesz spać w nocy / (Słyszysz moje skradzione kołysanki).
W ostatnim refrenie wydaje się zauważać, jak od tego czasu to powtarzanie w przód i w tył zepsuło wieloletnią współpracę Swifta i Borchetty. „I tak pancerniki zatoną pod falami / Musiałeś mnie zabić, ale to i tak zabiło ciebie” – śpiewa. „Zamieniłeś się w swoje najgorsze lęki / I zrzucasz winę na siebie, pijany tym bólem / Przekreślasz dobre lata”.
Ostatecznie batalia prawna Swift z Borchettą i Braunem doprowadziła do jej decyzji o ponownym nagraniu swoich oryginalnych albumów, w tym lipcowego „Speak Now (Taylor's Version)” i październikowego „1989 (Taylor's Version)”. Kiedy ukazał się „My Tears Ricochet”, fani wiedzieli, że Swift planowała ponowne nagranie albumów, choć nie ogłosiła jeszcze żadnego z nich. Swift wydała pierwsze dwa albumy, „Fearless (wersja Taylora)” i „Red (wersja Taylora)” w 2021 roku.
Ponieważ „My Tears Ricochet” opowiada o walce Swift o odzyskanie swojej muzyki, być może nie jest zaskakujące, że piosenka ma solidne miejsce na listach przebojów. Wycieczka Ery setlista, przypomnienie o tym, o co Swift tak ciężko walczył.
Teledysk do utworu „My Tears Ricochet”.
