Kiedy Kate Middleton stanęła na schodach tuż przed szpitalem St. Mary's, zaledwie kilka godzin po urodzeniu trzeciego dziecka, reakcję opinii publicznej wywołała jedna wielka, choć oczekiwana, sprzeczność. Fani od razu zachwycili się niemożnością powiązania jej wyglądu – bujną fryzurą, makijażem i wysokimi obcasami! Ale gdy tylko podmuch wiatru rzucił na jej skórę czerwoną jedwabną sukienkę typu shift, ludzie byli zszokowani, widząc, że nadal miała (okrzyk!) ciążowy brzuszek.
Tak, jak każda kobieta, która właśnie urodziła, nadal wyglądała na ciężarną.
Przypomina wszystkim innym osobom, że ciała kobiet, choć w cudowny sposób tworzą życie, nie powinny być ukrywane w momencie, gdy cud się skończy.
Chociaż osobiście nie cierpię większości dyskusji na temat ciał kobiet, szczególnie gardzę rozmowami na temat ciał kobiet, które właśnie rodziły. (Kiedyś przyjaciel rodziny zapytał mnie, dwa miesiące po urodzeniu dziecka, czy już „tak szybko piekę kolejne”). Ponieważ jednak naszemu społeczeństwu na przestrzeni pokoleń udało się wmówić sfabrykowaną narrację, że kobiety powinny być albo chude, albo w ciąży, myślę, że warto zwrócić uwagę na znaczenie tej wizualizacji, która prawdopodobnie była w pełni zamierzona w imieniu samej Kate.
W końcu księżna Cambridge ma ogromną kontrolę nad swoim wizerunkiem. Każdy jej wygląd został starannie przemyślany, a każda sukienka, którą nosi, jest starannie przycięta i dopasowana. Jeśli nie chciała, żeby świat patrzył na jej brzuszek, jeśli nie chciała powiększonych zdjęć jej brzucha na okładkach gazet, miała wiele możliwości, aby zapobiec rozpowszechnianiu się takiej historii. Nawet księżna Diana, która postępowała zgodnie z królewskim protokołem i wyszła na zdjęcia ze swoim jednodniowym dzieckiem Williamem, ubrała swoje delikatne ciało w strój przypominający namiot. Kate wybrała jednak inaczej.
To także nie był pierwszy raz, kiedy świat mógł zobaczyć jej brzuszek po porodzie w pełnej okazałości. Zrobiła to samo podczas dwóch poprzednich porodów, a przy porodzie księcia Jerzego w 2013 roku pozowała do zdjęć nawet podkreślającą figurę sukienkę z dekoltem w kształcie litery imp, z rękami starannie włożonymi pod dość widoczny brzuch po porodzie.
Mimo to nie mogę krytykować opinii publicznej za to, że była tak oszołomiona tym widokiem za pierwszym razem ani za to, że pięć lat później wciąż o tym mówi. Gwiazdy od dawna ukrywają się po urodzeniu dziecka, by kilka miesięcy później wyjść na jaw z wszelkimi śladami fizycznego dowodu na to, że były w ciąży. W pierwszych tygodniach po porodzie wszelkie zdjęcia na Instagramie są notorycznie robione od szyi w górę, chyba że jest to piękne selfie podczas karmienia piersią. W takim przypadku eksponowana jest ich klatka piersiowa (bo nikt nie ma problemu z większymi piersiami), ale brzuszki są wycięte. Jeśli rzeczywiście się pojawią, jest to strategicznie organizowane przez zespół profesjonalistów, stylistów i pełny skład glam, aby zapewnić, że wszelkie ślady brzucha pozostaną ukryte.
Gwiazdy od dawna ukrywają się po urodzeniu dziecka, by kilka miesięcy później wyjść na jaw z wszelkimi śladami fizycznego dowodu na to, że były w ciąży.
I kto może ich winić? W przypadku sławnych mam, takich jak Kim Kardashian, Pink i Kate Hudson, były one pozytywnie wypatroszone z powodu przyrostu masy ciała podczas ciąża — jak będzie wyglądał ich wizerunek, jeśli nie będą miały „żadnej wymówki” na swoją niezbyt idealną sylwetkę?
Odkąd Kate po raz pierwszy pokazała swój brzuch po ciąży, kobiety zaczęły na platformach mediów społecznościowych ujawniać prawdę – że rozstępy, cellulit i zwiotczenie skóry nie są wcale wyjątkiem od reguły. Że kobiety przybierają na wadze od 25 do 50 funtów w czasie ciąży, ale tracą tylko 10 do 15 funtów podczas porodu. Że ich żołądki potrzebują tygodni, jeśli nie miesięcy (i miesięcy), aby opróżnić powietrze, gdy macica się kurczy i następuje odpływ wody. Niektóre gwiazdy, takie jak Kristen Bell, znajdują niszową publiczność dzięki swojemu natrętnemu podejściu do ciąży i rodzicielstwa, ale nadal nie jest to mainstream.
Dlatego jestem dumna z Kate, że stanęła przed światem z brzuchem. Za przypomnienie wszystkim innym, że ciała kobiet, choć w cudowny sposób tworzą życie, nie powinny być ukrywane w momencie, gdy cud się skończy. Żebyśmy je nadal cenili i celebrowali.
Wiele osób uważa, że celowe posunięcie Kate mające na celu normalizację ciał po porodzie jest „odważne”. Jest to termin, który wiele osób opisuje na blogach i postach na Instagramie, pokazując swoje własne, dalekie od hollywoodzkich sylwetek. Nie nazwę jej jednak odważną, ponieważ nie ma powodu, aby ona – ani ktokolwiek z nas – miała czuć się odważna ze względu na posiadanie ciała. Jeśli już, jest odważna, wypychając ze siebie ośmiofuntowe dziecko. Ale za wstawanie w przepięknej czerwonej sukience obok kochającego męża i ich nowo narodzonego dziecka? To nie jest odważne. To szczęście.
Mam tylko nadzieję, że więcej kobiet będzie tak myśleć.
