Prawdopodobnie już o tym wiesz Pomarańcz to nowa czerń Jest inspirowany prawdziwymi doświadczeniami pisarki/byłej więźniarki Piper Kerman . Jednak po pięciu sezonach (a szósty w przygotowaniu) nie powinno dziwić, że większość wątków serialu jest sfabrykowana. (Niektóre są dosłownie sfabrykowane, jak majtki z czarnego rynku. Ha!) Jednakże widząc, że historia jest inspirowana prawdą, chciałem się dowiedzieć, na ile dokładny jest program byłego więźnia, więc wyśledziłem jednego. Moja rozmówczyni poprosiła o nieujawnianie jej nazwiska, dlatego będę się do niej zwracał po prostu jako do byłej więźniarki. W wieku 52 lat spędziła sześć miesięcy w zakładzie karnym w San Mateo w Kalifornii w latach 90. z powodu kilku wypadków pod wpływem alkoholu. Miała do powiedzenia kilka fascynujących rzeczy, nie wspominając o naprawdę oburzających historiach.
Były więzień: Od początku chcę powiedzieć coś, co, jak sądzę, autorzy Pomarańcz to nowa czerń słusznie: wiele osób trafiających do więzienia, zwłaszcza kobiety, pierwszej nocy płacze całą noc. Wspominają o tym w programie i uważam, że to prawda.
247CM: Czy to też było Twoje osobiste doświadczenie?
BYĆ: Tak.
PS: Czy widziałeś, żeby ktoś w więzieniu tworzył romantyczne związki?
BYĆ: Och, tak. Pod prysznicem. Bardzo to widzisz. Potem wiele z tych związków się rozpada i ludzie toczą bójki. Najgorsze, co usłyszałam, i nie wiem, czy to prawda, czy nie, to to, że jedna dziewczyna odgryzła drugiej dziewczynie łechtaczkę. Niektóre z tych dziewcząt się nudzą. Szczerze mówiąc, to wszystko; nudzą się głupio. Nie widziałem, żeby zmuszali dziewczyny do pracy w taki sposób, w jaki to robią Pomarańcz to nowa czerń , ale może teraz to zrobią.
PS: Czy było coś szczególnego z trzeciego sezonu, z czym się utożsamiłeś?
BYĆ: To prawda, że w więzieniu obowiązuje porządek dziobania. Niektórzy ludzie, co mnie zdziwiło, nie mogli się doczekać, aż trafią do więzienia, ponieważ uważali, że więzienie okręgowe jest poniżej ich możliwości. Pomyślałem, że to dziwne, ale dla nich było to ich życzenie. Inną rzeczą, która wydała mi się interesująca, jest to, że o tej porze kobiety wypuszczają o północy [kiedy zakończą się wyroki]. Twoje imię i nazwisko widnieje na tablicy z informacją, w którym dniu masz wyjechać, ale ten dzień przychodzi i odchodzi, a ty nie wychodzisz. Potem czekasz do następnej nocy i nadal nie wychodzisz. Kiedy w końcu wyjdziesz, jesteś taki szczęśliwy. Wypuszczają cię o północy, jest ciemno, nie ma transportu, a ty idziesz. Dwie lub trzy osoby zwróciły się do mnie z propozycją przyjścia do pracy jako prostytutka.
PS: Po prostu wychodzisz z więzienia?
BYĆ: Tak, pieszo do transportu. To była jedna z najbardziej poniżających rzeczy, jaka mi się przytrafiła. Potem w końcu wsiadasz do taksówki i musisz się zatrzymać, żeby zdobyć gotówkę na taksówkę. Na szczęście miałem kartę bankomatową, ale takie rzeczy są trudne nawet dla mnie, jako osoby wykształconej, do wykonania. A jeśli nie jesteś wykształcony, w ten sposób przywrócą cię do systemu – przynajmniej tak myślałem.
PS: Czy dość szybko zorientowałeś się, gdzie stoisz w systemie dziobania?
BYĆ: O tak, mówią ci. To znaczy, nie mówią ci, na czym stoisz, ale możesz się tego dowiedzieć. Najgorsze zbrodnie są podobno najlepsze; to po prostu dziwne. To było po prostu dziwne. Ale patrząc na to, jest to jeden z ich mechanizmów radzenia sobie. Inna rzecz, która mi się przydarzyła, to to, że masz dwa lub trzy dni, kiedy możesz wyjechać i spędzić czas z rodziną, ale stwierdziłem, że będzie dla mnie lepiej, jeśli po prostu tam zostanę. W każdym razie dla mojej rodziny było to zbyt uciążliwe. Oczywiście, dla mnie to też było uciążliwe. Łatwiej było tam zostać, spędzić czas i mieć to już za sobą.
PS: Kiedy dają ci trzy dni na odwiedzenie rodziny, czy te trzy dni doliczają się do końca wyroku?
BYĆ: Nie, to wszystko jest częścią umowy. Nie jestem pewien, jak to działa. Podobnie jak w serialu, w zasadzie mogą ustawić, co chcą robić w swoich ramach czasowych, a nie twoich. Uczysz się dużo cierpliwości. Nie ma odmowy, bo jeśli to zrobisz, grozi ci kara.
PS: Czy była tam izolatka?
BYĆ: Wydaje mi się, że tak, ale nie jestem pewien i nigdy tego nie widziałem. Wnętrze tego lokalu nie było malowane od dawna, więc w końcu zaprosiłem kilka dziewczyn i umówiliśmy się, że pomalujemy je w weekend, jeśli dostarczą nam farbę. Warunki życia były niewiarygodnie przerażające. Na pewno nie tak czyste, jak są Pomarańcz to nowa czerń . Ludzie, którzy przychodzą z wizytą, w ogóle nie widzą tej strony.
PS: Czy rodzina odwiedzała Cię, kiedy tam byłeś?
BYĆ: Nie. Prosiłem ich, żeby tego nie robili. Nie sądziłem, że jest to miejsce, które warto odwiedzić, ale to był mój wybór.
PS: Czy sądzisz, że serial wiernie ukazuje sposób, w jaki strażnicy traktują więźniów?
BYĆ: Robią całkiem dobrą robotę. Było kilku strażników, którzy byli sympatyczni i mili. Pamiętam jedną dziewczynę i siedziała tam dość długo, nie pamiętam za co, ale dali jej telewizor. Ona i ja oglądaliśmy jakiś program i było to dla nich miłe. Nigdy nikomu nie powiedzieliśmy i oni nigdy nikomu nie powiedzieli. Podobno byliśmy tam na spotkaniu.
PS: Oglądając program, myślę sobie tylko o ilości rzeczy porozrzucanych po całym więzieniu. Czy to dokładne?
BYĆ: Nic z tego nie widziałem. Rzecz w tym, że wchodzisz tam i jesteś pozbawiony wszystkiego. Część tych rzeczy jest po prostu tym, czym jest: po prostu rzeczami. Nie masz nic.
PS: Czy widziałeś kiedyś wybuchy bójek lub przemocy pomiędzy więźniami?
BYĆ: Myślę, że był jeden pod prysznicem, ale nigdy go nie widziałem. Starałem się trzymać z daleka od takich rzeczy. Zanim wyszłam za mąż, byłam stewardesą i w tej konkretnej pracy nauczyłam się, jak zachować swoje osobiste przemyślenia dla siebie. Nie ma sensu nadmiernie się ekscytować ani angażować w sprawy, w których nie masz żadnego interesu, więc po prostu trzymałem się od tego z daleka.
PS: Wiem, że to dziwny ciąg, ale jak jedzenie?
BYĆ: To było przyzwoite. Nie mam żadnych zastrzeżeń w ten czy inny sposób. Myślę jedno Pomarańcz to nowa czerń co zrobiła, polega na tym, że otworzyła więzienie dla kobiet dla szerszej publiczności. Myślę, że to wspaniałe, jak ta transpłciowa kobieta [Laverne Cox] cieszy się szacunkiem i rozgłosem, ponieważ potrzebuje tego więcej. Myślę, że otworzyło to oczy na to, co dzieje się w więzieniach dla kobiet.
