Jestem Romeo | Netflixa
Jestem Romeo | Netflixa
„Love on the Spectrum” przez ostatnie trzy sezony przyciągał arsenał fanów, przedstawiając podnoszące na duchu historie miłosne i dokumentalne przedstawienie randek ze spektrum autyzmu.
Chociaż serial w dużej mierze koncentruje się na rozwijających się związkach, ukazuje także relacje, jakie gwiazdy rzeczywistości mają z rodzeństwem, które zyskało przy tym rzeszę fanów. „Love on the Spectrum” nie stroni od wyzwań, przed którymi stoją osoby z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, ale także podkreśla, jak istotne są systemy wsparcia dla tych gwiazd rzeczywistości.
Mając to na uwadze, nawiązaliśmy kontakt z Benem Romeo (bratem Abbey Romeo), Jackiem i Anną Tomlinsonami (rodłem Connora Tomlinsona) oraz Midge Smith (siostrą Tannera Smitha), aby dowiedzieć się więcej o tym, jak to jest dorastać z rodzeństwem. Chociaż każde z nich było szczere, że ich wychowanie wiązało się z wyzwaniami, podkreślały również, że nie zmieniłyby go za nic w świecie. Oto, czym się podzielili.
Posiadanie rodzeństwa z autyzmem jest po prostu normalne.
25-letni Ben jest o ponad rok młodszy od Abbey. Życie z autystycznym rodzeństwem jest mi „bardzo bliskie” – mówi i dodaje, że „ponieważ jest ode mnie starsza, nigdy nie znałem niczego innego”.
Jest to wspólny temat wszystkich, z którymi rozmawialiśmy. „To dla nas normalne” – mówi Jack. „To szalone, że widzimy te wszystkie reakcje [na serial] tylko dlatego, że to tylko nasz brat”.
Midge zwraca uwagę, że u Tanner zdiagnozowano autyzm mniej więcej w tym samym czasie, gdy się urodziła. „Czułam, że autyzm zawsze był czymś, wokół czego się kręciliśmy — upewniając się, że Tanner czuje się komfortowo, uczęszcza do najlepszych szkół i otrzymuje najlepszą terapię” – mówi.
Ale Ben twierdzi, że dopiero gdy dorósł, zdał sobie sprawę, że w jego domu sytuacja wygląda nieco inaczej niż w tym, w którym są tylko dzieci neurotypowe.
Musiały dorosnąć szybciej niż inne dzieci w ich wieku.
Każda osoba, z którą rozmawialiśmy, stwierdziła, że dzięki rodzeństwu czuje się bardziej dojrzała emocjonalnie. „Myślę, że jestem tym, kim jestem, dzięki temu, kim jest Connor” – mówi Anna. „Naprawdę nauczył mnie empatii i po prostu dbania o innych ludzi”.
Ben mówi również, że posiadanie autystycznej siostry oznaczało, że musiał nauczyć się radzić sobie w różnych sytuacjach. „Kiedy dorastałem, zdałem sobie sprawę, co tak naprawdę oznacza autyzm u mojej siostry i co to oznacza dla świata” – mówi. „Musiałem dorosnąć szybciej niż większość dzieci”.
Mimo że jest młodszym rodzeństwem, Ben twierdzi, że jako dziecko musiałby opiekować się starszą siostrą, gdy jego mama była w pracy. „To był sposób na zmuszenie się do szybszego dojrzewania” – mówi. „Ale zanim skończyła się szkoła średnia i studia, poczułam się bardziej dojrzała i niezależna niż moi rówieśnicy. Byłem bardziej zadowolony i pewny tego, gdzie byłem.
Bardzo opiekują się swoim rodzeństwem.
Anna mówi, że dorastała ze świadomością wyzwań, przed jakimi stanął Connor, jeśli chodzi o sposób, w jaki był postrzegany i jak traktowali go inni. „Jako dziecko trudno było to oglądać” – mówi. „Nie możesz zatrzymać wszystkich komentarzy”.
Pamięta, jak wspierała swojego brata, gdy byli mali. „Jeśli dzieci go zaczepiały, byłam pierwszą osobą, która zareagowała, co jest dość dziwne – jest ode mnie starszy” – mówi. Ale podkreśla też, że jej miłość do brata jest głęboka. „Czuję, że mam z Connorem taką więź, jakiej nie mam z nikim innym na świecie” – mówi Anna. To moja osoba. To mój facet.
Ben mówi również, że „bardzo opiekuje się” swoją siostrą, zauważając, że jego związek z Abbey jest pod kilkoma względami „trochę rodzicielski”. „Jest ode mnie starsza, ale zawsze będzie w stosunku do niej instynkt ochronny” – mówi.
Midge mówi, że gdy dorastali, jej siostra przejęła ochronną rolę Tannera, ale teraz pomaga opiekować się nim jak jego sąsiadem. „Ogólnie rzecz biorąc, naprawdę nie zamieniłabym tego na nic innego” – mówi.
Zwykle w pewnym momencie rozmawiali w rodzinie o autyzmie.
Ben pamięta rozmowę z rodzicami na temat zaburzeń Abbey, gdy miał 5 lat, ale twierdzi, że nie pamięta słowa „autyzm”. Zamiast tego twierdzi, że istniało „więcej wyjaśnień” na temat tego, dlaczego Abbey może zachowywać się w określony sposób w różnych momentach. „Bardzo szybko pełny obraz stał się bardzo wyraźny” – mówi.
Anna mówi, że rodzice kazali Connorowi wyjaśnić jej swoje zaburzenie, po tym jak najpierw mu to wyjaśnił. „Dla mojej mamy i taty bardzo ważne było, aby najpierw z nim porozmawiać” – mówi. – Pozwolili mu nam o tym powiedzieć. Chcieli, żeby on najpierw się o tym dowiedział, zanim powie całej rodzinie.
Anna twierdzi, że jako dziecko nie była przerażona, gdy dowiedziała się, że jej starszy brat znajduje się w spektrum zaburzeń. To było coś w stylu: „OK, super”. To po prostu fakt o tobie” – mówi.
Ale Jack, młodszy od Anny, twierdzi, że nigdy nie prowadził w jego przypadku rozmowy na siedząco. „To był po prostu nasz starszy brat” – mówi. „Kiedy osiągnąłem pewien wiek, zacząłem myśleć: «Dlaczego Connor robi to czy tamto?». Ale to nigdy niczego nie zmieniło.
Ich rodzice są gwiazdami rocka.
Ben mówi, że jego mama ciężko pracowała, aby zapewnić mu jak najbardziej normalne wychowanie. „Nie było idealnie, ale nikt nie jest taki w wychowaniu” – mówi. „Moja mama sprawiła, że było to bardzo normalne. Gdybym chciał, żeby ludzie do mnie przychodzili, mogła sprawić, że poczułbym się normalnie, zarówno dla [Abbey], jak i dla mnie.
Anna pamięta także, jak jej mama uczyła Connora mimiki twarzy i jej znaczenia za pomocą fiszek. „Wiele rzeczy bierze dosłownie i nie rozumie sarkazmu” – wyjaśnia.
Midge twierdzi, że „bardzo surowo” traktowała mamę, gdy dorastała, ponieważ skupiała się na Tannerze, ale teraz zdaje sobie sprawę, że jej mama wykonała świetną robotę, wychowując czwórkę dzieci, w tym jedno ze spektrum. „Wykonała niesamowitą robotę, sprawiając, że wszystko było zabawne” – mówi Midge. „Zawsze byliśmy w ruchu”.
Ma to wpływ na to, kim są jako ludzie.
Midge jest teraz nauczycielką i twierdzi, że wychowanie u Tannera miało wpływ na jej pracę. „Mam poczucie, że okazuję dużo więcej współczucia wszystkim moim uczniom i sposobowi, w jaki się uczą” – mówi. „To rozszerzyło mój obiektyw”.
Anna mówi też, że życie z Connorem wpłynęło na to, jak teraz patrzy na wszystko. „Masz inne spojrzenie na świat” – mówi. „Patrzę na kogoś, kto zachowuje się nieco inaczej i nigdy nie pojawia się moja pierwsza myśl: «Co jest nie tak z tą osobą?»” – mówi. „To raczej: «Może coś się tam dzieje»”.
Chcą tylko, żeby ludzie zaakceptowali ich rodzeństwo.
Wszyscy, z którymi rozmawialiśmy, chwalili ich obecnie słynne rodzeństwo za autentycznych ludzi, którymi są, i powtarzali, jak bardzo chcą, aby inni ich zrozumieli. „Love on the Spectrum” daje im nadzieję. „Program rzucił fantastyczne światło na różnicę neurologiczną, o której ludzie słyszeli, ale której nie rozumieli” – mówi Ben. – Ale teraz to rozumieją.
„Nie muszę się tak bardzo martwić, że świat będzie oceniał Abbey” – mówi.
Korin Miller jest pisarzem specjalizującym się w ogólnych trendach w zakresie dobrego samopoczucia, zdrowia i stylu życia. Jej prace pojawiały się w magazynach Women's Health, Self, Health, Forbes i nie tylko.
