Byłam na imprezie, kiedy wyjawiłam znajomej mój „fetysz ciążowy” – określenie wymyślone przez mojego ostatniego partnera. Krótko mówiąc, pomysł zapłodnienia mnie przez mojego partnera (czytaj: wytrysku we mnie) podczas seksu był, delikatnie mówiąc, wyjątkowo ekscytujący.
„To hodowlana wpadka” – odpowiedział mój przyjaciel – jest to określenie, którego nigdy nie słyszałem. Szybkie wyszukiwanie w Google doprowadziło mnie do „ strona Wikipedii na temat fetyszyzmu impregnacji i po raz pierwszy udało mi się to nazwać pożądanie seksualne Doświadczałem tego, ale starałem się to opisać, przez lata.
Co to jest załamanie hodowlane?
Mówiąc najprościej, terapeutka Emily May z LMFT: „problem rozrodczy ma miejsce wtedy, gdy ktoś fantazjuje lub podnieca go ryzyko zajścia w ciążę lub zajścia w ciążę”. Być może słyszałeś o tym na TikTok — wyszukaj , a znajdziesz żartobliwe klipy przedstawiające, jak „posunięto się za daleko”.
„Podoba mi się pomysł zajścia w ciążę, ale nie chcę być w ciąży”.
Załamanie jest często trudne do wyjaśnienia, ponieważ jest z natury irracjonalne. „Podoba mi się pomysł zajścia w ciążę, ale nie chcę Być w ciąży” – mówię przyjaciołom, spotykając się z zakłopotaniem. Mam teraz 24 lata i nie chcę mieć dzieci przed ukończeniem 30. roku życia.
Doktor Melissa Cook, specjalistka ds. relacji i terapeutka seksualna, potwierdza sprzeczny charakter tego załamania. „Urok załamania rozrodczego można przypisać różnym czynnikom, które nie obejmują zajścia w ciążę ani urodzenia dziecka” – mówi. „W przypadku zaburzeń seksualnych powszechnie rozróżnia się fantazję od rzeczywistości, co pozwala ludziom odkrywać scenariusze i emocje, których być może nie chcieliby doświadczyć w prawdziwym życiu”.
Annabelle Knight, ekspertka ds. seksu i związków, powtarza to: „Chociaż niektórym osobom może sprawiać przyjemność sama idea zapłodnienia podczas zabaw seksualnych, mogą nie pragnąć ciąży ani rodzicielstwa. Dzieje się tak bardzo często w przypadku wielu fantazji seksualnych.
Knight dodaje, że możliwe jest, że więcej osób ma „jakąś wadę rozrodczą” i nawet nie zdaje sobie z tego sprawy. „Na przykład każdy, kto lubi ryzyko seksu bez zabezpieczenia lub prosi partnera, aby dokończył w nim, może [doświadczyć] supełka hodowlanego” – mówi.
Moje doświadczenie jako cis, heteroseksualnej kobiety z załamaniem hodowlanym
Mój własny fetysz po raz pierwszy pojawił się, gdy miałem 18 lat, kiedy poprosiłem mojego partnera, aby wytrysnął we mnie. Wydawał się przerażony myślą o zapłodnieniu mnie, przypadkowo lub celowo, więc odrzucił moją prośbę. Pomimo tego, że brałam pigułki, zachowywaliśmy niesamowitą ostrożność, przez większość czasu używając prezerwatyw i zawsze stosując niesławną metodę „wyciągnięcia”.
Potem odbyłem kilka kontaktów seksualnych jako osoba samotna, ale fetysz nie poczułem ponownie, dopóki nie zacząłem spotykać się z moim ostatnim partnerem. Od samego początku łączyła nas niezaprzeczalna chemia i co najważniejsze, romantyczna więź. Wtedy zdałem sobie sprawę, że być może będę musiał zaangażować się emocjonalnie, aby supeł zaczął działać.
„Załamanie hodowlane może być zakorzenione w biologicznym instynkcie reprodukcji dla innych, dynamice władzy lub głębokiej intymności i więzi odczuwanej podczas aktu” – wyjaśnia May. Dla mnie ten drugi powód wydawał się najbardziej prawdopodobny.
Fetysz zapłodnienia również nie odpowiada jednej orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej zamiast innej. „Nie ma badań, które wykazałyby, że załamanie rozrodcze występuje częściej u kobiet, które mogą zajść w ciążę, a fantazje te mogą czerpać ludzie każdej płci niezależnie od zdolności biologicznych” – mówi May. „W sprośności angażują się nie tylko pary przeciwnej płci”.
„Moje załamanie hodowlane nigdy nie stwarzało zagrożenia w postaci niechcianej ciąży — to znaczy aż do zeszłej wiosny”.
To powiedziawszy, jestem heteroseksualną cispłciową kobietą, która utrzymuje kontakty seksualne wyłącznie z heteroseksualnymi cispłciowymi mężczyznami. Od 14 roku życia biorę hormonalną antykoncepcję, więc moje problemy hodowlane nigdy nie stwarzały zagrożenia w postaci niechcianej ciąży – to znaczy aż do zeszłej wiosny, kiedy usunięto mi wkładkę domaciczną. Po raz pierwszy nie stosowaliśmy z partnerem żadnego zabezpieczenia, a mój fetysz tylko się nasilił. Kilka razy uprawialiśmy seks bez zabezpieczenia, ale dopiero później zdaliśmy sobie sprawę z ryzyka. Skończyło się na tym, że w ciągu czterech tygodni dwukrotnie skorzystałem z Planu B.
Jednak dostęp do pigułki „dzień po” nie zawsze jest zapewniony, a w miarę jak konserwatyści w dalszym ciągu atakują prawa reprodukcyjne, problem ten staje się coraz mniejszy. Na szczęście mieszkałam wtedy w Wielkiej Brytanii, gdzie antykoncepcja awaryjna i bezpieczna aborcja są powszechnie dostępne.
Nie każdy może mieć tyle szczęścia. „Życie w miejscach, w których nie są zapewnione prawa reprodukcyjne, może mieć duży wpływ na osoby zaangażowane w reprodukcję” – wyjaśnia dr Cook. „Ta sytuacja może prowadzić do poczucia winy, niepokoju i strachu, a wszystko to odbiera przyjemność z fantazjowania”.
Według Knight załamanie rozrodcze „wiąże się z nieodłącznym ryzykiem zajścia w ciążę ze względu na jego charakter, często obejmujący seks bez zabezpieczenia”. Nie chcę mieć dzieci w najbliższym czasie, ale nie chcę też aborcji przez własną lekkomyślność – choć zrobiłbym zdecydować się na przerwanie nieplanowanej ciąży. Moje załamanie hodowlane mogłoby dosłownie wykoleić moje życie, gdybym na to pozwoliła. Oprócz wysiłku związanego z noszeniem dziecka, istnieją rachunki za leczenie i inne wydatki związane z ciążą i porodem – nie wspominając przede wszystkim o kosztach środków antykoncepcyjnych, zarówno finansowych, jak i innych.
Jako kobieta po dwudziestce mam też pełną świadomość, że lata wychowywania dzieci nie będą trwały wiecznie. Mam przyjaciółki, które są w ciąży lub mają już dzieci; Mam innych znajomych, którzy w ogóle nie chcą mieć dzieci. Stosowanie środków antykoncepcyjnych powinno być moim osobistym wyborem i gdybym nie miała tego problemu, chętnie zrezygnowałabym z antykoncepcji hormonalnej.
Ciągle przypomina mi się, że jako osoba posiadająca funkcjonalny układ rozrodczy zawsze biorę pod uwagę większe kwestie, jeśli chodzi o seks. Dlatego tak istotne jest prowadzenie takich rozmów i zapewnienie odpowiedniej edukacji seksualnej (poza minimalnymi lekcjami anatomii).
Choć być może pewnego dnia zdecyduję się na dzieci, na razie wolę oddzielać fantazję od rzeczywistości.
