Emma Chamberlain ma dość standardów piękna w Hollywood i wreszcie to zrobiła opowiada o swoich osobistych zmaganiach z estetycznymi wymaganiami otaczającego ją świata mającego obsesję na punkcie obrazów. To rzeź. Jeśli mieszkasz w Los Angeles, jeśli masz niezdrową wagę, jest to normalne; to naprawdę, naprawdę, naprawdę popierdolenie” – zauważyła YouTuberka w wywiadzie dla swojego numeru z okładki Kosmopolityczny .
„Cała moja rodzina mówiła mi, że wyglądam okropnie. Mówili: „Wyglądasz, jakbyś umierał”. Pomyślałam: „Myślę, że wyglądam świetnie”.
Emmie nie jest obca kultura internetowa i krytyka, zarówno wewnętrzna, jak i zewnętrzna, która wiąże się z wirusową sławą. Swój pierwszy film na YouTube opublikowała w 2017 roku, mając 16 lat, a od tego czasu jej kanał gwałtownie się rozrósł i zgromadził ponad 8,5 miliona subskrybentów. Emma przyznaje jednak, że kontakt ze sławą i kulturą internetową nie zawsze wychodził jej na zdrowie. „Po prostu myślę, że dorastanie w mediach społecznościowych spowodowało, że jako dziecko miałam problemy z jedzeniem” – powiedziała. „Dosłownie zmagałem się z tym przez całe życie. Prawie każda osoba, którą spotkałem, cierpiała na jakąś formę zaburzeń odżywiania. To znaczy, miałem. . . Nie chcę nikogo prowokować, ale tak wielu.
Częścią pracy Emmy jako YouTuberki jest edytowanie i krytykowanie swoich filmów przed ich przesłaniem. Jest to wyczerpujący proces, który według niej wywołał u niej poważny stan lękowy i spowodował u niej dysmorfię ciała – chorobę psychiczną prowadzącą do nadmiernej obsesji na punkcie postrzeganej wady fizycznej. „Nie miałam całkowicie prawidłowej wagi i wielokrotnie myślałam, że jestem otyła. To okropne” – powiedziała. „Cała moja rodzina mówiła mi, że wyglądam okropnie. Mówili: „Wyglądasz, jakbyś umierał”. Pomyślałam: „Myślę, że wyglądam świetnie”.
Jej osobiste zmagania z zaburzeniami odżywiania zainspirowały Emmę do trzymania się z daleka od stosowania na twarz ciężkich filtrów, takich jak aplikacja Facetune, i reklamowania produktów odchudzających szerokiemu gronu odbiorców. Zamiast tego promuje ideę kochania i akceptowania siebie takim, jakim jesteś. „Nie chcę tego robić, bo nikt nie musi myśleć, że tak wyglądam” – wyjaśnia. – Wyglądam tak, jak wyglądam.
