Od „Porywającego” po „Opowieść wigilijną Muppetów” – sklasyfikowaliśmy 10 filmów o Scrooge

Kolekcja Everetta

Zatrzymaj mnie, jeśli już to słyszałeś: jest stary, skąpy mężczyzna o imieniu Ebenezer Scrooge, który pomimo największych wysiłków swojego siostrzeńca Freda jest zadowolony, że będzie nieszczęśliwy przez resztę swojego życia. Inni wokół niego cierpią – w tym jego pracownik Bob Cratchit i jego rodzina, w tym Tiny Tim – ale Scrooge'a to nie obchodzi. To znaczy aż do wigilijnej nocy, kiedy trzy duchy pomagają mu odwiedzić przeszłość, teraźniejszość i przyszłość Świąt Bożego Narodzenia. Przypominają mu pierwszą dziewczynę, którą kiedykolwiek pokochał, Belle, którą puścił, ponieważ miał obsesję na punkcie pieniędzy. Mówią mu, że jeśli wszystko będzie dalej tak jak jest, Tiny Tim umrze. A kiedy Scrooge w końcu umrze, ludzie będą świętować na ulicach. Scrooge, myśląc, że jest przeklęty, budzi się w bożonarodzeniowy poranek pełen życia i gotowy naprawić swoje błędy. Mały Tim żyje.

Historia „Opowieści wigilijnej”, opowiedziana po raz pierwszy w noweli Charlesa Dickensa z 1843 r., inspiruje artystów od pokoleń i stała się bożonarodzeniowym klasykiem. Powstały dziesiątki filmów o Scrooge'u, od żywych musicali po chaotyczne modernizacje, wierne dramaty po widowiska pełne Muppetów. Postanowiłem stworzyć ranking 10 głównych adaptacji „Opowieści wigilijnej” i filmów o Scrooge'u, a ostatecznie zadanie to skłoniło mnie do zastanowienia się, dlaczego właściwie ludzie tak długo fascynują się tą historią. To znaczy, Scrooge jest do bani. To cała jego sprawa. Jest bogatym, białym kapitalistą, który nie dba o nikogo innego. Dlaczego zasługuje na odkupienie?

Ale kiedy naprawdę o tym pomyślałem, zacząłem się zastanawiać: jeśli Scrooge nie zasługuje na odkupienie, to czy którykolwiek z nas? Może nie jesteśmy tak źli jak on, ale wszyscy ranimy siebie nawzajem i siebie. Popełniamy błędy. Wybieramy to, co łatwe i wygodne, zamiast tego, co trudne i czasochłonne.

Kiedy Scrooge budzi się w bożonarodzeniowy poranek, rodzi się na nowo. „Opowieść wigilijna” jest zatem obietnicą, że zawsze możemy zmienić swoje postępowanie. Zawsze możemy otworzyć nowy rozdział. Nie musimy żyć tak, jak żyliśmy wcześniej. Scrooge przeżył wiele smutku i straty. Stracił siostrę i miłość swojego życia i nigdy nie będzie mógł wrócić i naprawić z nimi stosunków. Nie może zmienić swojej przeszłości, ale musi zaakceptować ból i smutek z tym wszystkim i iść naprzód, aby jutro było lepsze. (To częściowo wyjaśnia, dlaczego, jak zobaczysz, nie lubię adaptacji, które pozwalają Scrooge'owi ponownie nawiązać kontakt z jego ukochaną, co moim zdaniem osłabia słodko-gorzką końcówkę.)

Przed nami mój ranking 10 najważniejszych filmów „Opowieści wigilijnej” o Scrooge’u, w tym „Spirited” Apple TV i nowy „Scrooge” Netflixa. Niektóre są bardzo wierne, inne zaś w znaczący sposób zmieniają historie, które czytelnicy i widzowie poznali i pokochali (od razu dodam, że jestem uprzedzony do musicali).

„Opowieść wigilijna” (2009)

Tej wersji „Opowieści wigilijnej” w reżyserii i napisanym przez Roberta Zemeckisa bardzo trudno jest uzasadnić swoje istnienie. Cyfrowa animacja jest dziwaczna i jaskrawa, zupełnie jak w „Ekspresie polarnym” Zemeckisa. Jim Carrey – znany z tego, że nie jest Brytyjczykiem – podkłada głos nie tylko Scrooge’owi, ale także wszystkim trzem duchom, z różnymi akcentami dla każdego z nich (choć oczywiście Ghost of Christmas Yet to Come nie mówi; ciało Carreya posłużyło jako model tej postaci). Jedynym występem głosowym, który ma jakikolwiek zamek błyskawiczny, jest Colin Firth w roli bratanka Scrooge'a, Freda. To nie jest musical, ale wydaje się być tego świadomy i stale używa kolęd, próbując ożywić krajobraz dźwiękowy. To nie działa.

Obejrzyj „Opowieść wigilijna” na Disney.

„Scrooge” (2022)

„Scrooge”, wydany w grudniu na platformie Netflix, to dziwna kombinacja rzeczy. W pewnym sensie jest to animowana adaptacja „Scrooge” z lat 70. (do czego dojdziemy w dalszej części listy). Wykorzystuje niektóre z najsłynniejszych piosenek z tego filmu, w tym „Thank You Very Much”, a także kilka mniej znanych, takich jak „I Like Life”, ale dodaje im nowe aranżacje, które moim zdaniem odbierają trochę radości i zabawy. Zawiera także nowe utwory napisane specjalnie na potrzeby filmu. Głosu Scrooge'owi podkładają Luke Evans, z Olivią Colman jako Ghost of Christmas Past, Jessie Buckley jako utracona miłość Scrooge'a, Belle i Johnny Flynn jako Bob Cratchit.

Mimo gwiazdorskiej obsady coś mi w tym filmie nie pasuje. Częścią tego jest to, że wokal Evansa nie wydaje się wiarygodny dla starszego mężczyzny. Dodaje także nowe sceny, a wiele z nich – zwłaszcza ta, w której dowiadujemy się, że Scrooge spowodował, że tata Boba stracił wszystkie pieniądze – po prostu nie działa, a film za bardzo podkreśla przeszły związek Scrooge'a z Belle. Zakończenie tej historii jest klasyczne – Scrooge pojawia się w domu Cratchitów z bożonarodzeniową gęsią – a ten film postanawia wystawić własne, znacznie mniej emocjonalne zakończenie. Oglądając te wszystkie filmy, uświadomiłem sobie, że prawie zawsze podkochuję się w Bobie i chociaż już kocham Flynna, tutaj tak się nie stało (chociaż „Christmas Children” Flynna jest najważniejszym punktem ścieżki dźwiękowej).

W tym samym czasie, po obejrzeniu tego, na TikToku pojawiło się mnóstwo ludzi spragnionych animowanego Scrooge'a, a zwłaszcza jego bardzo smutnego duetu z Buckleyem, „Later Never Comes”. Więc może ten ci się spodoba!

Obejrzyj „Scrooge” (2022) w serwisie Netflix.

„Ukrzyżowany” (1988)

W filmie „Scrooged” z 1988 roku Bill Murray gra bezwzględnego szefa stacji telewizyjnej Franka Crossa, który zmusza swoją ekipę do pracy w Wigilię Bożego Narodzenia przy emisji przesadnej produkcji „Opowieści wigilijnej”. Są tu przyjemne role, szczególnie Alfre Woodard jako filmowa wersja Boba Cratchita. Ale Murray's Cross to trochę za duży palant. Film jest także nadmiernie skupiony na relacji Crossa z jego utraconą miłością Claire (Karen Allen). Jedną z najbardziej słodko-gorzkich części „Opowieści wigilijnej” jest to, że Scrooge nie może odzyskać swojej miłości, ale ten film traci ten element, gdy daje Crossowi romantyczne szczęśliwe zakończenie.

Obejrzyj „Scrooged” w Prime Video.

„Opowieść Mikiego” (1983)

„Opowieść wigilijna Miki” trwa niecałe 26 minut, co czyni go idealnym do oglądania z dziećmi, które chcesz zapoznać z klasyczną historią, ale nie jest wystarczająco dobry do niczego innego. W przypadku filmu krótkometrażowego można też odnieść wrażenie, że twórcy byli trochę leniwi, jeśli chodzi o dopasowanie osobowości kreskówek do przedstawianych przez nie postaci; Goofy gra Jacoba Marleya, co wydaje się niewłaściwe. Jednakże film przedstawia Scrooge'a McDucka, który po tym stał się klasyczną postacią Disneya, co jest naprawdę dość dziwne w zabawny i interesujący sposób. Mickey, Minnie i ich małe myszki są również bardzo urocze, podobnie jak rodzina Cratchit.

Obejrzyj „Opowieść wigilijna Miki” na Disney.

'Pan. Opowieść wigilijna Magoo (1962)

Admittedly, I have a lot of nostalgia for 'Mr. Magoo's Christmas Carol.' Growing up, it was my music teacher's favorite, and every December, she showed it to our class. Mr. Magoo is a cartoon character created in the 1940s who continued to star in short films and TV specials into the 1970s, but you don't need to be familiar with him and his lore to get into this version. 'Mr. Magoo's Christmas Carol' first aired on NBC in 1962, and some of the delight of watching this special is enjoying the gorgeous vintage art style. Every background is absolutely gorgeous, as is a lot of the character design. The special also features music by legendary composer Jule Styne, who did the music for musicals like 'Funny Girl,' and it has its own strange allure. Some of the harmonies in 'The Lord's Bright Blessing' sound wrong, but they have a weird haunting quality that always gets stuck in my head. At 52 minutes, it's worth the running time.

Obejrzyj „Mr. „Opowieść wigilijna Magoo” w Peacock.

„Scrooge” (1970)

Oglądaliśmy też „Scrooge” w szkole podstawowej i pamiętam, że był bardzo długi i niezbyt przyjemny. Jako dorosły podtrzymuję skargę dotyczącą długości – to jedna godzina i 53 minuty – ale byłem mile zaskoczony, że naprawdę podoba mi się ta wersja. Wersja Scrooge'a autorstwa Alberta Finneya nie jest moją ulubioną, ale kostiumy z lat 70. tworzą tak bogaty i wspaniały świat. Poza tym piosenki są dobre, w tym „Thank You Very Much”, który w tym momencie jest prawdopodobnie bardziej znany niż sam film. Kiedy po raz pierwszy śpiewają „Thank You Very Much”, jest to ironiczne i mroczne, a na koniec powtórka jest pełna radości i życia. To jest dobre! Ciekawostka: Alec Guinness, oryginalny Obi-Wan Kenobi, gra Jacoba Marleya.

Obejrzyj „Scrooge” (1970) w programie Paramount.

„Opowieść wigilijna diwy” (2000)

W 2000 roku VH1 miało premierę własnej wersji „Opowieści wigilijnej” i jest to jedna z najodważniejszych reinterpretacji. Vanessa Williams występuje w roli Ebony Scrooge, słynnej divy popu, która unieszczęśliwia całą jej załogę. Psuje im Wigilię, żądając zorganizowania wielkiego koncertu charytatywnego. W końcu dowiadujemy się, że należała do dziewczęcej grupy, a po śmierci jednego z członków zaczęła działać samodzielnie.

Ten film rządzi. Fałszywe piosenki pop są świetne, a Williams jest idealną divą. Wszystkie trzy świąteczne duchy są wyjątkowe, a zwroty akcji, jakie powoduje Bob Cratchit (jej były chłopak i menadżer) oraz siostrzeniec Scrooge'a (obecnie siostrzenica Ebony) są niezwykle pomysłowe. To zabawne, chwytające za serce i bardzo zabawne. Jedynym problemem jest to, że ten film nie jest nigdzie oficjalnie transmitowany, ale warto go poszukać.

„Porywający” (2022)

Zanim zasiadłem do oglądania „Spirited” na Apple TV, w niecały miesiąc obejrzałem osiem wersji „Opowieści wigilijnej”. Po ośmiu wersjach zaczynasz zadawać sobie pytania typu: „Czy Scrooge naprawdę się zmienił po tym wszystkim?”. i „Dlaczego w ogóle wybrali tego gościa do tej całej sprawy z magicznym duchem?” i „Czy inni ludzie mają wrażenie magicznego ducha, czy tylko ten jeden facet?” Mogę sobie tylko wyobrazić, że scenarzyści tego filmu, Sean Anders (który także reżyserował) i John Morris, przeszli podobną drogę, pracując nad scenariuszem.

„Spirited” daje nam całą masę duchów zaświatów, które raz w roku chcą zmienić serca i umysły. Atmosfera nie różni się zbytnio od życia pozagrobowego w serialu komediowym NBC „Dobre miejsce”, z tą różnicą, że wszyscy bezustannie śpiewają. Duch teraźniejszości bożonarodzeniowej (Will Ferrell) postanawia, że ​​w tym roku powinni mieć większe marzenia i wybrać kogoś, kogo uznano za „nie do odkupienia” – Clinta Briggsa granego przez Ryana Reynoldsa. Clint jest konsultantem ds. mediów, który nie boi się wzbudzać kontrowersji i oburzenia bez powodu. Octavia Spencer gra jego współpracownika, który zostaje wplątany w swoje najgorsze plany.

Bardzo podobał mi się ten film. Piosenki są świetne, Ferrell i Reynolds mają ze sobą dobrą chemię, a zwrot, jaki nadaje historii „Opowieści wigilijnej”, jest ogólnie interesujący. Pierwsza piosenka z filmu „That Christmas Morning Feelin” szczęśliwie trafiła na moją świąteczną playlistę.

Obejrzyj „Spirited” na Apple TV.

„Opowieść wigilijna” (1984)

Byłem zaskoczony, jak bardzo podobała mi się „Opowieść wigilijna” z 1984 roku. Podczas gdy inne adaptacje, jak zauważyłem, chętnie zagłębiają się w historię nieudanego romansu Scrooge'a z Bellą, ta czerpie emocje z czegoś smutniejszego. Niemal każda wersja przedstawia jakąś relację pomiędzy Scrooge'em (w tej roli George C. Scott) i jego siostrzeńcem Fredem (Roger Rees). Ale ten film daje większą głębię relacjom Scrooge'a z jego siostrą, matką Freda, za jej życia. Kiedy widzimy Scrooge'a jako smutnego, samotnego chłopca w szkole, pojawia się także scena, w której jego siostra błaga ojca, aby pozwolił mu wrócić do domu. Ich miłość jest ciepła i namacalna. Kiedy Scrooge przeprasza Freda i jego żonę pod koniec filmu, nabiera to nowego ciężaru emocjonalnego, który naprawdę cenię. Scott's Scrooge to najwyższej klasy interpretacja tej postaci.

A jeśli nie lubisz muzyki, ten nie jest musicalem i trwa naprawdę doskonałe 100 minut.

Obejrzyj „Opowieść wigilijna” (1984) na kanale Roku.

„Opowieść wigilijna Muppetów” (1992)

Wszystko w „Opowieści wigilijnej Muppetów” jest prawie idealne. Michael Caine daje jedną z najlepszych kreacji ludzkich w historii filmu o Muppetach. Obserwowanie, jak jego Scrooge jest okrutny wobec Muppetów, jest zarówno szokujące, jak i zabawne, a sposób, w jaki powoli pozwala, by ich radość wnikała w niego, jest pięknem. „Scrooge” to idealna piosenka o małym złoczyńcy, którą mieszkańcy miasta mogą o nim śpiewać. Bob Cratchit (Kermit) jest niezwykle czuły w stosunku do swojego Małego Tima (w tej roli Żaba Robin), a w filmie znajdują się najlepsze interpretacje trzech postaci-duchów. Zespół kreatywny poświęcił czas na dopasowanie Muppetów do postaci, które najlepiej do nich pasują (Niedźwiedź Fozzie jako „Fozziwig” jest głęboko zainspirowany).

Ale tym, co w tym przypadku naprawdę wyróżnia się, jest występ Gonzo i Rizzo w roli narratorów, przy czym Gonzo, technicznie rzecz biorąc, wciela się w samego Charlesa Dickensa (a Rizzo jest po prostu jego przezabawnym przyjacielem). Dodaje to filmowi lekceważenia i humoru, które ucieleśniają ducha oryginalnego dzieła Dickensa, jak argumentował Ethan Warren w swoim eseju z 2019 r. Jasna ściana/ciemny pokój .

Pod koniec filmu Gonzo opowiada Rizzo, co przydarzyło się wszystkim w tej historii, i wygłasza wers „Tiny Tim”. . . kto to zrobił nie umierać!' daje mi wystarczająco dużo świątecznej radości, aby przetrwać następne 12 miesięcy.

Obejrzyj „Opowieść wigilijna Muppetów” na Disney.