Dzięki uprzejmości Chandlera Plante
Dzięki uprzejmości Chandlera Plante
I have a hard time letting go. During yoga class, when the instructor encourages us to release our tongue from the roof of the mouth, I keep mine glued in place out of sheer spite. So when I sit down to try Alicia Keys's favorite workout class — aptly named ' Klasa ' — i założyciel, Taryn Toomey , zaczyna mówić o uwolnieniu, już czuję się niekomfortowo.
Krótko mówiąc, The Class powtarza pojedynczy ruch przez cały utwór, wywołując ciepło w ciele, a następnie prosząc cię o obserwację tego, co się pojawi. „Kiedy zaczynasz się poruszać – [z] ćwiczeniami takimi jak przysiady czy podskoki – nauczyciel wprowadza cię w świadomość swojego ruchu” – mówi Natalia Kuhn , Co-CEO wcześniej współpracowała z The Class w 2021 r. z okazji Miesiąca Świadomości Zdrowia Psychicznego, a nawet zaprowadziła The Class na jej niedawną premierę Athleta w styczniu.
Budowanie świadomości to jedno, ale jak zauważa Toomey przed zanurzeniem się w programowaniu, prawdziwym wyzwaniem jest podjęcie decyzji, czy istnieją jakieś tendencje, które chcesz uwolnić. Szczerze mówiąc, nie jestem pewien. Ale jestem na tyle ciekawy, aby spróbować i skupiam się na jednej z mantr Toomey, aby pomóc, powtarzając za nią: „Pokaż mi”.
I'm practicing The Class at home on a sunny Sunday in Arizona, still slightly apprehensive, but pleasantly surprised to find that the 60-minute practice starts off like some kind of psychedelic yoga disco. To get the full experience, I choose a session taught by Toomey herself, and after warming up, the class is bouncing and shaking. 'Let the movements be a bit unique,' Toomey says, and that's all the permission I need to hear.
W jednej z moich ulubionych części The Class zachęcamy nas do swobodnego poruszania się przez cały czas trwania utworu. Inspiruje mnie cicha absurdalność tego wszystkiego, paradowanie po moim salonie i opuszczanie go w sposób, który (choć w niewytłumaczalny sposób) sprawia mi wielką radość.
Po tym pierwszym wybuchu ruchu zatrzymujemy się, aby obserwować i zauważam, że moje serce bije, ale reszta ciała jeszcze do mnie nie przemawia. Może nie ma nic do powiedzenia.
Although The Class incorporates guided meditation , I can confirm the physical practice is still very legitimate. Much of the movement feels similar to yoga, including poses like cobra and downward dog, and I actually appreciate the repetition. With every exercise, I have plenty of time to build a solid mind-muscle connection and feel the type of burn you'd expect from any other workout class. We move through back extensions, glute bridges, and ab work, with Toomey reminding us to return to the breath. I'm only a little thrown off by more unconventional instructions like 'soften your scalp.'
Warto wspomnieć, że dźwięk jest istotnym elementem The Class. Toomey prowadzi nas przez głębokie, gardłowe dźwięki „od korzenia”, które, jej zdaniem, łagodzą napięcie i wykazują chęć ewolucji. Rozumiem, że dźwięki mają również pomóc nam pozostać w zgodzie z naszymi ciałami, służąc jako kolejny akt uwolnienia. To ciekawe, że nawet będąc sam w salonie, wciąż czuję się trochę zawstydzony.
About halfway through the class, I'm hit with the sinking realization that we're building up to an entire song's worth of burpees. Hearing a spiritual mentor like Toomey say such a bro-ish word feels a bit bizarre — like seeing your teacher outside of school. I wonder if maybe this is just a short segment meant to challenge our sense of discipline, but I'm woefully mistaken. 'What would you like to express?' Toomey asks mid-burpee. Złość, Taryn , odpowiadam.
Dzięki uprzejmości Chandlera Plante
If my body was quiet before, it's now screaming at me. We pause to observe again, and in my own subtle act of rebellion, I abandon the virtual class for a 10-second water break. Payback for the burpees. It takes time to regain my trust, but over the course of planking and curtsy lunging, I stubbornly admit the endorphins are flowing, and we eventually find our way back to my favorite block of free-for-all movement.
Maybe it's the rainbow shadows seeping through my stained glass window film, or perhaps the merciful absence of burpees, but the final round of dance unlocks a new level of unadulterated play I'm not used to in my usual workouts. I pull off my claw clip and whip my hair around, which might've made for an incredible main character moment if I wasn't completely alone. We end the class with a meditation, using our arms as tools to release and redirect any lingering energy.
Odpuszczenie jest niewygodne, jak przyznaje Kuhn, ale to nie czyni go niemożliwym. „Prawie każdy ma trudności z odpuszczeniem” – mówi 247CM. „Wszyscy dorastamy z różnymi sposobami pragnienia poczucia bezpieczeństwa, bycia widzianym, bezpiecznym i kochanym, a te mechanizmy zamieniają się w przywiązanie. Kiedy więc ktoś mówi: „Och, po prostu odpuść”, niektórzy mogą odnieść wrażenie, jakby właśnie poproszono cię o puszczenie tratwy ratunkowej na środku oceanu.
Klasa is nothing if not self aware. In the middle of the session, Toomey levels with us, saying that the first step of any new thing will usually throw you off center, like trying a new workout class, for example. From here, we practice and gather the tools we need to succeed. There's still a lot I'd like to release, and I don't think I'll ever get there in a single workout, but Klasa gave me the space, the freedom, and very possibly the willingness, to recognize the work that's yet to be done.
Dla mnie to jest warte każdego burpee.
