Fotografia 247CM | Rachel Chang
Fotografia 247CM | Rachel Chang
Jedną z najlepszych cech bycia niezależnym dziennikarzem jest to, że mogę swobodnie decydować o swoim dniu i wybierać środowisko pracy. Mogę spędzić spokojny poranek, opowiadając historie w kawiarni, robiąc od czasu do czasu soczystą przerwę, aby delektować się każdym łykiem i swobodnie marzyć. No cóż, teoretycznie.
Rzeczywistość jest taka, że przez większość dni siedzę zamknięty w mieszkaniu, z nosem kilka centymetrów od ekranu laptopa, goniąc za terminami i ledwo wstając na przerwy. Tak bardzo boję się utraty choćby jednej minuty czasu pracy, że ignoruję cogodzinne przypomnienia mojej Alexy o konieczności wstania.
Kiedy więc dowiedziałem się o szwedzkiej tradycji fika – prostym zwyczaju robienia przerw na drinka, najlepiej w gronie przyjaciół – od razu mnie zaintrygowało. Jasne, przerwy na kawę też są częścią amerykańskiej kultury pracy, ale często są wciskane w te maleńkie wycinki w naszych przepracowanych kalendarzach. Jeśli faktycznie wygospodarujemy czas na godzinę z dala od ekranów, to głównie po to, aby „spotkać się przy kawie”, co oznacza, że pozostajemy w trybie profesjonalnym, rozmawiając o sprawach zawodowych ze współpracownikami.
Dni robocze, jak uczy nas amerykańska kultura produktywności, muszą być wypełnione godzinami pracy. Każdy czas spędzony poza godzinami pracy na doładowaniu jest czasem straconym i powodem do poczucia winy. Ale czy to możliwe, że szwedzka tradycja aktywnego odrywania się od trybu pracy na kilka minut każdego dnia może zwiększyć naszą produktywność? Postanowiłem dostosować styl życia fika na tydzień, aby zobaczyć, jak zmieni to moje nawyki i światopogląd.
Eksperci przedstawieni w tym artykule
Josefina Haraldssona jest menadżerem krajowym Visit Szwecja.
Czym właściwie jest Fika?
Aby dowiedzieć się, jak prawidłowo fika, zwróciłem się do prawdziwego Szweda: Josefin Haraldsson, country manager w Odwiedź Szwecję . Choć sam akt ma charakter przerwy na kawę – w końcu, jak twierdzi Haraldsson, Szwedzi piją średnio od trzech do czterech filiżanek dziennie – w tym, co nazywa „uświęconą tradycją wyciszania się i robienia sobie przerwy”, kryje się o wiele więcej niż tylko kofeina.
„Szwedzi wolą nie tłumaczyć słowa fika, ponieważ łatwo straciłoby ono na znaczeniu i stało się zwykłą przerwą na kawę, a technicznie rzecz biorąc nie wymaga kawy” – Haraldsson mówi PS.
Fika narodziła się w szwedzkiej kulturze kawiarnianej — „fik” to slang oznaczający kawiarnię w języku szwedzkim. Jednak obecnie przerwę można spędzić w domu, w pracy, ze współpracownikami, rodziną, przyjaciółmi, a nawet na randce – mówi Haraldsson.
Choć dokładne nawyki różnią się w zależności od osoby, większość ludzi pije dwie fiki dziennie, jedną około 11:00, a drugą o 15:00. Zwykle trwają około 10 do 15 minut. W firmach powszechne jest uwzględnianie fika w harmonogramach, ponieważ „sprawdzono, że bardzo dobrze sprawdza się w wymianie doświadczeń, budowaniu zespołu i tworzeniu dobrego samopoczucia w miejscu pracy” – dodaje Haraldsson.
Tradycyjnie delektuje się fiką siedem rodzajów plików cookie , „koncepcja tak zakorzeniona w kulinarnym dziedzictwie Szwecji, że ma ona własną książkę kucharską” – mówi Haraldsson, odnosząc się do „ Siedem rodzajów ciast ”, opublikowana po raz pierwszy w 1945 r. Trzymanie się dokładnie tych ciasteczek jest obecnie mniej powszechne, ale dla wielu słodycze nadal stanowią część fika. Haraldsson twierdzi, że kanelbulle (bułka cynamonowa) i kardemummabulle (bułka kardamonowa), a także ciasta, a nawet kanapki z otwartą twarzą, są teraz „uważane za akceptowalną potrawę fika”.
Szwedzi też fika w weekendy – koncepcja, która była dla mnie zadziwiająca. W mojej głowie weekendy to już przerwy. Zrobienie sobie przerwy w przerwie wydawało się prawie niemożliwe. Ale kiedy dokładnie przyjrzałem się swoim weekendom, zdałem sobie sprawę, jak bardzo przesadziłem z ich harmonogramem – zajęciami jogi, treningami podczas maratonu bostońskiego, występami na Broadwayu i posiłkami z przyjaciółmi. To były zabawne plany, to prawda, ale nie były to prawdziwe przerwy.
Jak zbliżyłem się do Fiki
Ponieważ moje dni pracy były tak zróżnicowane – niektóre w domu skupiały się na badaniach i pisaniu, a inne spędzałem poza domem, na reportażach, przeprowadzaniu wywiadów lub na spotkaniach i wydarzeniach – natychmiastowe wprowadzenie zaplanowanych przerw wydawało się zniechęcające. Jeszcze większym wyzwaniem jest organizowanie spotkań z przyjaciółmi w ciągu dnia. Nagle musiałam pogodzić dni pełne spotkań dwóch osób, dużo wysiłku, jak na jedną małą przerwę.
Postanowiłem więc delektować się moją pierwszą fiką w weekend, zatrzymując się o 11 rano, aby napić się własnej kawy i po prostu spacerować po mieszkaniu. Ale potem zdałem sobie sprawę, że 20-minutowa przerwa to dokładnie tyle czasu, ile potrzebuję
Joga Z Adriene sesja, która wydawała się w duchu uważności, więc odpaliłem wideo. Masz ochotę na jogę i kawę? Mógłbym się do tego przyzwyczaić.
Mając już poranną fikę w książkach, wysłałem SMS-a do mojej przyjaciółki Julii, która mieszka w pobliżu i zapytałem, czy nie chciałaby wpaść na kawę około 15:00. – i była w grze. Wykorzystaliśmy to jako okazję do wypróbowania kawiarni, w której nie byliśmy w Hoboken, Nalej kawy Amor . Leaning into fika, I had a cinnamon sugar sourdough doughnut along with my turmeric latte. After about half an hour, we went about our days: she bopped to a yoga class and I went to a different coffee shop to catch up on work.
Ten czas na zawieranie więzi z przyjaciółmi musiał dać mi potrzebny impuls, ponieważ kiedy tego popołudnia siadałem, aby dokończyć historię, byłem bardziej skupiony niż zwykle. Julia zapytała, nad czym pracuję i pomogła mi w burzy mózgów na temat kilku fantastycznych pomysłów. Szybko przypomniało mi się, że praca we własnej bańce nie zawsze jest kluczem do efektywności. Zakończyłem dzień czując się produktywnie i szczęśliwszy dzięki historii, którą wysłałem mojemu redaktorowi.
Przez cały tydzień próbowałem na różne sposoby przyjąć mentalność fika. Większość poranków była przerwami dla siebie, podczas których po prostu odrywałem umysł od ciągłego myślenia o pracy, czytając na 20 minut, grając w Wordle i Connections lub spotykając się z Julią, aby napić się kawy i spacerować wzdłuż nabrzeża Hoboken.
Popołudniowy czas fika był łatwiejszy do koordynowania z przyjaciółmi. Podjechałem do Gotana Weehawkena spotkać się z Mandy o 15:00 zrób sobie przerwę i ciesz się najbardziej tradycyjnymi szwedzkimi przysmakami fika tygodnia: każdy z nas miał bułkę z kawą i kardamonem podaną na różowej zastawie. Cheryl i ja umówiliśmy się na randkę, aby spróbować ciasteczek (i wymienić się przepisami z restauracji) pod adresem Kawa Siedem Gramów .
Andi i ja zatrzymaliśmy się w pracy w środku popołudnia, aby spróbować złamać kod w Escape the Room. Choć naprawdę przypominało to zabawę w fajerwerki, spędzanie tej formy wartościowego czasu na budowaniu więzi wokół wspólnego celu miało również wzmacniającą siłę: wyszliśmy na prostą po rozwiązaniu zagadki z 11 sekundami zapasu.
Fotografia 247CM | Rachel Chang
Czego nauczyłem się z mojego tygodnia z Fiką
Aby zobaczyć, jak Szwedzi ocenią mój tydzień z fiką, skontaktowałem się z Haraldssonem, który powiedział: „Niektórzy twierdzą, że fika nigdy nie jest w ruchu i zawsze jest okazją, aby usiąść i odpocząć”. Majors uderza w mój spacer, jogę i pokój ucieczki. Dodała jednak: „Powiedziałabym, że to podejście się zmieniło i obecnie kawę na wynos podczas spaceru, samą lub w towarzystwie, można określić jako fika”. (Według Haraldssona joga i pokój ucieczki to o jeden most za daleko. Ups!)
Rzecz w tym, że nie zawsze było mi łatwo cieszyć się przerwami na fikę zgodnie z książką. Któregoś popołudnia nastawiłem budzik na 15:00. pamiętać Fikę. Następnie nastawiłem minutnik na 20 minut, siedząc na kanapie z własną parzoną kawą i ciastkiem harcerskim. Po kilku minutach zdałem sobie sprawę, że siedzę tak sztywny, jak to tylko możliwe, i nie mogę się doczekać powrotu do pracy. Próbowałem grać kojący jazz, czytać książkę i leżeć z zamkniętymi oczami – ale i tak te 20 minut wydawało mi się nie mieć końca.
Byłem zarówno zszokowany, jak i rozczarowany, gdy odkryłem, jak trudno było mi dokonać dekompresji, wiedząc, że moja lista rzeczy do zrobienia jest tak długa. To powiedziawszy, kiedy wróciłem do pracy, mój umysł poczuł się lżejszy, pomimo tego, jak trudno było zmusić się do odpoczynku.
Każde z moich spotkań fika z przyjaciółmi wymagało czasu na zaplanowanie i ustalenie, dokąd się udać – a potem wszystko trwało dłużej, niż się spodziewałem. Choć niewątpliwie błogosławieństwem jest mieć tak wspaniałych przyjaciół, z którymi czas leci szybko, zauważyłem, że mam zaległości w pracy z powodu straconego czasu w ciągu dnia.
„Bez względu na to, jak krótka jest fika, jest to naprawdę dobrze zainwestowany czas we własne dobro”.
Najbardziej otwierającą dla mnie rzeczą w tym tygodniu było to, jak bardzo czułam, że muszę mieć kontrolę nad swoim czasem, nawet jeśli mój kalendarz jest zablokowany z powodu „przerwy”. Prawdziwej przerwy nie należy planować ani mierzyć w minutach – chodzi o mentalność. Amerykańska kultura pośpiechu zakopała nas tak głęboko, że odpoczynek wydaje się „marnowaniem czasu”, podczas gdy w rzeczywistości jest to inwestycja w zdrowszą równowagę między życiem zawodowym a prywatnym. Ale Haraldsson przypomniał mi, że nie chodzi tu tak bardzo o czas, jak o sam nawyk. „Nieważne, jak krótka, fika to naprawdę dobrze zainwestowany czas we własne dobre samopoczucie, czas, w którym możesz znaleźć chwilę dla siebie, aby się zestresować i zastanowić lub dodać sobie energii, mając fika z przyjacielem, członkiem rodziny lub współpracownikiem”.
I tu właśnie pojawia się prawdziwe piękno fiki – w ludziach. Aktywne spędzanie czasu na relaksie z przyjaciółmi sprawiło, że bardziej cenię każdą z przyjaźni. Jak Julia powiedziała w sposób organiczny pod koniec jednego z naszych fików: „Dzień jest o wiele lepszy, kiedy spędzasz czas z przyjacielem”.
Dziennikarka podróżnicza i popkulturowa Rachel Chang jest redaktorką magazynu (starszy redaktor Us Weekly, redaktor naczelny J-14, redaktor ds. rozrywki CosmoGIRL!), która została niezależną pisarką. Regularnie współpracuje z Condé Nast Traveler i Travel Leisure, pisała między innymi dla 247CM, New York Times for Kids, Wall Street Journal, Lonely Planet i United's Hemispheres.
