Maggie Panos
Maggie Panos
W zeszłym roku przyłapałam się na tym, że spoglądam na swój rosnący brzuch i wyszukuję w Google „jak poznać przyjaciół w ciąży”. To dziwna rzecz – uświadomić sobie, że jesteś pierwszą w grupie znajomych, która zaszła w ciążę i odkryć, że nie masz w pobliżu nikogo, z kim mogłabyś porównać rozmiary brzucha. Moja najlepsza przyjaciółka, która miała własne małe dziecko, mieszkała po drugiej stronie kraju. Mój mąż i ja mieliśmy przyjaciół w naszym rodzinnym mieście, ale tylko my byliśmy bliscy posiadania dzieci. Myślałam, że kiedy już urodzi się dziecko, będę miała okazję poznać inne matki, ale chciałam mieć zaufane osoby, do których mogłabym się zwrócić w czasie ciąży. Czy powinienem nawiązać rozmowę po jodze prenatalnej? Czy mój położnik miałby sugestie dotyczące grup wsparcia w ciąży? Ta pani w zamarzniętym przejściu w sklepie spożywczym wygląda na ciężarną – czy byłaby moją przyjaciółką?
Wyszukiwarka Google doprowadziła mnie do aplikacji o nazwie Peanut. Z braku lepszego opisu, to taki Tinder dla mam. Po pobraniu tworzysz profil zawierający kilka zdjęć i informacje o Twoim stylu życia, zainteresowaniach i dzieciach. Zawęziłam wyszukiwanie znajomych do innych kobiet w promieniu 16 km ode mnie, które również spodziewały się pierwszego „orzeszka”. Tak bardzo podekscytowało mnie przesuwanie w górę i w dół (a nie w lewo i w prawo), że nawet zarejestrowałem się, aby wziąć udział w programie firmowym programu ambasadorskiego . Okazało się, że zdecydowanie przeceniłam, ile czasu i energii musiałam być ambasadorką czegokolwiek innego niż moja kanapa, ale udział w programie dał mi pretekst do zorganizowania w moim domu małego spotkania dla wszystkich przyszłych matek, z którymi rozmawiałam.
W tym momencie miałem około czterech miesięcy. Zaprosiłem Ashlee, moją pierwszą i jedyną solową randkę z Peanut, która zapewniła mnie, że przyjdzie i będzie w pełni mnie wspierać. Następnie zaprosiłem do swojego domu osiem nieznanych kobiet na kawę i ciasto. Poprosiłam męża, żeby wyszedł, żeby moi nowi przyjaciele mogli swobodnie rozmawiać o swoich emocjonalnych i fizycznych dolegliwościach.
(Chociaż zdecydowałem się zorganizować spotkanie w domu, sugerowałbym spotkanie w miejscu publicznym, takim jak kawiarnia lub park. Może to oznaczać, że rozmowa nie będzie tak głęboka, jak w prywatnej przestrzeni, ale na dłuższą metę jest to bezpieczniejszy pomysł. Zawsze mów bliskiej osobie, dokąd idziesz i z kim się spotykasz!)
Połączenia były tak naturalne, że pod koniec godziny wyznaliśmy, jak bardzo czuliśmy się odizolowani na różnych etapach naszej ciąży.
Rozmawialiśmy o porannych mdłościach i o tym, jak bardzo byliśmy przerażeni na myśl o porodzie. Wymienialiśmy się notatkami na temat zajęć fitness dla kobiet w ciąży na lokalnym basenie i na zmianę zgadywaliśmy, w którą stronę zwrócone są w tej chwili nasze płody. Połączenia były tak naturalne, że pod koniec godziny wyznaliśmy, jak bardzo czuliśmy się odizolowani na różnych etapach naszej ciąży. Po omówieniu zaparć i obaw z teściami wymieniliśmy się informacjami i zgodziliśmy się, że wkrótce ponownie się spotkamy.
W innych okolicznościach łatwo byłoby pójść własnymi drogami. Ale połączyło nas to wspólne doświadczenie. Pragnęliśmy komfortu towarzystwa. Przez kilka następnych miesięcy śmialiśmy się z tego Amy Schumer Rozwój specjalny i zjadłem ogromną porcję wędlin u Jessiki. Zjedliśmy (dużo) tacos na kudłatym dywanie Ashlee. Pływaliśmy, rozciągaliśmy się i rozpoczęliśmy czat grupowy, w którym omówiliśmy wszystkie nasze skargi. Nie każdy był w stanie wziąć udział w każdym wydarzeniu, ale z biegiem czasu do naszego kręgu dołączyło kilka kolejnych kobiet, więc spotkania zawsze były pełne.
Maggie Panos
Kiedy urodziły się dzieci, wysłaliśmy e-mailem długie historie dotyczące ciąży i wypunktowane listy wskazówek. Nasze historie porodowe były bardzo różne, ale każda z nich pomogła przygotować innych na to, czego się spodziewać. Jeśli masz czas, bierz prysznic w domu; nie lekceważ potęgi siateczkowej bielizny. Przygotuj plan porodu wcześnie; nie bój się prosić o to, czego potrzebujesz.
Pod koniec lata przyszły na świat wszystkie dzieci, a nasza grupa ciążowa przekształciła się w grupę mam. Noworodki oznaczały, że nie spaliśmy o każdej porze, a wysyłanie SMS-ów przez kobiety o 2 w nocy było niezbędne, aby kontrolować mój niepokój poporodowy. Nasz czat zapełnił się pytaniami i odpowiedziami na temat wysypki pieluszkowej, niepotrzebnych rzeczy i codziennych trosk. Stworzyliśmy zamkniętą grupę na Facebooku, aby planować daty zabaw i kalendarz Google, w którym można je śledzić.
Minął prawie rok od narodzin pierwszego dziecka, a my nadal staramy się spotykać co kilka tygodni – nasi partnerzy spotykają się nawet na własnych sesjach. Tam, gdzie kiedyś wylegiwaliśmy się na krzesłach i popijaliśmy herbatę, teraz siedzimy w kręgu, a nasze dzieci kręcą się pośrodku. Są na różnych etapach raczkowania i wkrótce będziemy musieli znaleźć miejsce, w którym będą mogły biegać i bawić się.
Każdy rodzic powie Ci, że to wielki dar móc patrzeć, jak rośnie ich dziecko, ale jeszcze większą satysfakcję daje obserwowanie, jak dorastają przyjaciele Twojego dziecka. Znam te dzieci jeszcze zanim się urodziły. Ich matki pomogły mi przetrwać najwspanialszy i najbardziej przerażający okres w moim życiu. A gdy zbliżamy się do momentu, w którym nasze kalendarze zapełnią się pierwszymi urodzinami, przypominam sobie, że to dopiero początek naszej przyjaźni.
