Będę pierwszą osobą, która powie, że jestem Anatomia Graya akolita, z nabożeństwem słuchający każdego nowego odcinka prawie w każdy czwartkowy wieczór. Serial wykonuje bardzo przemyślaną pracę przedstawiania dopracowane postacie kobiece , stawki emocjonalne i realia chorób psychicznych, do których wciąż wracam. Mimo to skłamałbym, gdybym nie powiedział, że sezon 16 był frustrujący. Nie tylko dlatego, że Justin Chambers porzucił swoją kultową rolę Alexa Kareva. Dzieje się tak głównie dlatego, że bohaterowie powtarzają znane schematy z poprzednich sezonów, a scenarzyści przedłużają te historie. Ostatecznie nie wydaje się, że ktokolwiek teraz znacznie rośnie.
To, co mam na myśli, mówiąc o powtarzających się schematach, wykracza poza umiłowanie serialu do nowotworu lub fabuły katastrofy. Naprawdę chodzi o to, że bohaterowie nie byli w stanie zapomnieć o starym dramacie w sezonie 16. Nadal widzimy Jacksona i Maggie powtarzających swoje sprzeczki z sezonu 15, mimo że już ze sobą zerwali. Cała sytuacja z Amelią, Linkiem, Teddym, Owenem i Tomem nabiera rumieńców i nikt nie jest z tego powodu zadowolony. Teddy po raz kolejny czuje się, jakby grała drugie skrzypce w stosunku do byłych Owena, a Amelia nie może odpocząć od Owena. Catherine, która miała tak przejmujący wątek dotyczący guza kręgosłupa (tak, wiem), powraca do swoich gier o władzę. W starszych sezonach rozważała pozwanie April za oszustwo i zastąpiła Richarda Elizą Minnick. To frustrujące patrzeć, jak na złość Richardowi kupuje Pac-North z zazdrości.
Działki również stały się bardziej skomplikowane, ponieważ sieć i Shondaland zajmują się różnymi logistykami. Stacja 19 postacie takie jak Vic i Ben wpadają i wychodzą Anatomia Graya , ponieważ oba programy są teraz luźno powiązane fabularnie. Oryginalny dramat medyczny w większym stopniu zainwestował w budowanie świata niż w rozwój swoich sztandarowych postaci, zagłębiając się w scenerię remizy strażackiej i Pac-North. Odejście Chambersa prawdopodobnie zakłóciło produkcję i trajektorię serialu, ale szkoda, że Graya pozostawił swoją postać na później przez miesiące, ponieważ skupiał się na innych szczegółach.
Niekoniecznie nawołuję do odwołania. Rozumiem, że to nie tylko historia — za kulisami serialu, który stał się dobrze naoliwioną maszyną (pomijając nieuniknione zmiany związane z 15-letnim serialem, w grę wchodzi wiele pracy). Mimo że Graya stracił początkowy impet, w ciągu ostatnich kilku lat wypuścił świetne odcinki, w tym wstrząsającą historię matki Jo. Jeśli serial ma być kontynuowany, musi powrócić do tego, co robi najlepiej: rozwoju charakteru poprzez przyjaźnie i relacje.
Cofając się o kilka lat, to, co sprawia, że sezon 12 jest tak genialny, to zobaczenie, jak Meredith rozkwita pomimo utraty miłości swojego życia. Walczy, ale akceptuje także sieć wsparcia i robi postępy w swojej karierze. Jest też Alex, który po latach bycia impulsywnym członkiem bractwa stał się dla Jo i Meredith miłym i godnym zaufania człowiekiem. To są postacie, które cenię i nie wątpię, że inni widzowie też to odczuwają.
Anatomia Graya nadal ma bijące serce. Widzę to, gdy Tom uprzejmie sugeruje Mirandzie zapalenie świecy po jej poronieniu, kiedy wszyscy pojawiają się na przesłuchaniu Meredith i kiedy Maggie pozwala Amelii wyładować się na temat swojego dziecięcego dramatu. Te chwile przypominają Meredith poświęcającą się siostrzanemu siostrzeństwu z Cristiną i personelem szpitala, którzy jednoczyli się podczas najgorszych niepowodzeń. Inwestujemy od dawna Graya postacie i chcę, żeby wzrastały w kierunku szczęścia, bez przeszkadzania im w szkolnych dramatach.
