Prawdziwa inspiracja dla „Czarownicy” – jak dotąd najbardziej niepokojącego horroru tego roku

Na horyzoncie widać kilka nowych horrorów, ale jednym z najbardziej oczekiwanych jest tytuł Czarownica . Film reklamuje się jako „opowieść ludowa z Nowej Anglii” i opowiada o rodzinie, która padła ofiarą złych, złowrogich sił. Rezultatem jest porywające i niepokojące badanie czarów w epoce kolonialnej. Aby przygotować się do premiery filmu, przyjrzeliśmy się historii czarownic w popkulturze, a także trochę poszperaliśmy, aby dowiedzieć się, które elementy są zgodne z prawdą historyczną. Dzięki notatkom prasowym i naszym własnym badaniom odkryliśmy wszystkie prawdziwe aspekty Czarownica , od przedstawienia czarów po scenografię, dialogi i nie tylko. Czytaj dalej, aby zobaczyć, co odkryliśmy.

Dialog w filmie jest cholernie bliski temu, jak ci ludzie faktycznie brzmieliby

Reżyser filmu, Robert Eggers, już na wczesnych etapach procesu badawczego nawiązał do różnorodnej literatury. Źródła z tego okresu obejmowały broszury na temat czarów, dokumenty sądowe, Biblię Genewską, a nawet codzienne pamiętniki purytańskie. Oznacza to, że znaczna część dialogów została przeniesiona niemal słowo w słowo z wyżej wymienionych źródeł i włączona do filmu.

Wydarzenia ukazane w filmie zostały zainspirowane autentycznymi opisami czarów

Eggers dowiedział się szczególnie o jednej starej historii, która wydawała się wywrzeć ogromne wrażenie. Wydarzenia opisują nastolatkę z Massachusetts, Elizabeth Knapp, która „stała się podatna na ataki i drgawki”. . . Kiedy miejscowy pastor przyszedł zbadać jej sytuację, młoda kobieta wpadła w histerię, co skłoniło urzędnika religijnego do wniosku, że była opętana przez diabła.

Eggers zauważa, że ​​badał obie wersje wiedzy o czarownicach: tę z baśni i tę z rzeczywistych relacji z tamtego okresu. Doprowadziło to do niewyraźnego obrazu zjawiska, który łączy wszystkie informacje w jedną przerażającą całość. Jasne jest, że fabuła filmu jest w dużym stopniu zakorzeniona w kanonicznych opowieściach o tym, co to znaczy być czarownicą, zarówno fikcyjnych, jak i niefikcyjnych.

Próbując ożywić film, zbadano każdy szczegół z ostatniego okresu

W ramach zbierania materiałów do filmu Eggers uzyskał dostęp do plantacji Plimoth w Massachusetts; jest to pełne odtworzenie kolonii Plymouth z 1627 roku. Miał okazję obejrzeć plantację, wioskę kolonialną i bibliotekę. Podobno „studiował ludową architekturę i szczegóły z tamtego okresu, aż do kominów i gruntowych podłóg wiejskich domów, w których mogli mieszkać ludzie tacy jak William [Ralph Ineson] i jego rodzina”. To poświęcenie.

Część tematów została zaczerpnięta z prawdziwych postaci z procesów czarownic z Salem

Oczywiście jest mnóstwo materiału do przejrzenia, jeśli chodzi o czary w epoce kolonialnej, szczególnie w kontekście procesów czarownic z Salem. Dwie bardzo znaczące postacie obszernie udokumentowały relacje o czarach w tym czasie: Cotton Mather i Samuel Willard, który to napisał Cuda niewidzialnego świata I Groton w czasach czarów odpowiednio. Książki oferują dogłębne spojrzenie na prześladowania czarownic w Nowej Anglii w tamtym czasie i konsultowano się z obydwoma podczas pisania filmu. Ci mężczyźni nie pojawiają się jako bohaterowie filmu, ale być może pamiętacie Cotton Mather pojawia się jako postać w programie telewizyjnym Salem .