Pozbawienie snu to subtelna taktyka, której się nie spodziewałeś

Problemy z zasypianiem lub zasypianiem są dość powszechne. W rzeczywistości szacuje się, że dotyka ponad 50 milionów ludzi w Stanach Zjednoczonych . Jeśli jednak ciągłe problemy ze snem wynikają z manipulacyjnego partnera i jesteś chronicznie wyczerpany, być może odczuwasz brak snu jako subtelną taktykę znęcania się.

W przeciwieństwie do innych form przemocy, brak snu można łatwo przeoczyć – mówi Deborah Gilman Doktor nauk humanistycznych, licencjonowany psycholog specjalizujący się w osobach dorosłych i rodzinach dotkniętych traumą. „W takich przypadkach pozbawienie snu wykorzystuje się jako formę kontroli i manipulacji w związku intymnym” – mówi. „Sprawcy przemocy ignorują potrzebę odpoczynku partnera i wykorzystują zakłócenia w jego rytmie snu, aby zapewnić sobie dominację”.

Laura (której imię zostało zmienione na prośbę rozmówczyni) przez lata nie była świadoma braku snu spowodowanego przez jej partnera. Nocne zakłócenia porządku ze strony męża stały się rutyną, a ona przyzwyczaiła się, że śpi tylko od trzech do czterech godzin na dobę. „Pochodzę z naprawdę szczęśliwego wychowania w różowych okularach, ale kiedy wyszłam za mąż, wpadłam w tę sieć robienia wszystkiego, bo tego ode mnie oczekiwano” – mówi. „Nie jestem w stanie zliczyć, ile razy kładłam się spać, a mój mąż budził mnie o czwartej rano, bo nie mógł znaleźć portfela ani kluczy, albo potrzebował mnie do prania, bo potrzebował czystych skarpetek lub bielizny”.

Brak snu również jest taktyką wykorzystywania bulgocze na TikToku , inicjując rozmowy z osobami, które miały z tym do czynienia, a także specjalistami zajmującymi się zdrowiem psychicznym, którzy zauważyli tę chorobę u klientów. „Przemoc i przymusowa kontrola można spotkać we wszystkich związkach, a sprawcami przemocy mogą być kobiety lub mężczyźni i może to mieć miejsce w związkach tej samej płci lub w związkach nieromantycznych” – mówi. Wiktoria Latifses , doktor nauk medycznych, licencjonowany psycholog kliniczny i specjalista urazowy. „Nadużycia mają szerokie spektrum”.

Ahead 247CM rozmawiało z ekspertami, aby dowiedzieć się, co należy wiedzieć na temat pozbawienia snu jako taktyki nadużywania, w tym jak ono wygląda, jak rozpoznać objawy i kiedy szukać pomocy.

Czym jest brak snu?

Jak sama nazwa wskazuje, brak snu występuje, gdy nie śpisz wystarczająco dużo lub gdy nie śpisz dobrej jakości. Klinika w Cleveland . „Wystarczająca ilość snu” to kwestia subiektywna, ale większość dorosłych stale potrzebuje co najmniej siedmiu do dziewięciu godzin snu na dobę. Typowe oznaki braku snu obejmują senność w ciągu dnia, powtarzające się ziewanie, obniżone funkcje poznawcze, zaburzenia nastroju i pamięci oraz wrażliwość wzrokową – dodaje. Michelle Rose , doktor, specjalista ds. zdrowia psychicznego na Uniwersytecie Zachodnich Stanów Zjednoczonych.

W końcu sen regeneruje się i pozwala na optymalne funkcjonowanie mózgu i organizmu, mówi dr Rose. „Dobry sen zmniejsza prawdopodobieństwo chorób serca i wysokiego ciśnienia krwi, zaburzeń nastroju i dyskomfortu wzroku i jest skorelowany ze zdrowszymi relacjami partnerskimi, lepszym funkcjonowaniem społecznym i zawodowym oraz relacjami rodzinnymi” – wyjaśnia. Odpowiedni sen zmniejsza również stres, zwiększa bystrość umysłu i zdolność rozwiązywania problemów, a także wspomaga regulację nastroju – dodaje dr Gilman.

Dlaczego brak snu jest taktyką nadużywania?

Doktor Rose twierdzi, że do przemocy dochodzi, gdy konflikt w związku rozwiązuje się za pomocą agresji fizycznej lub psychicznej. Mówiąc bardziej szczegółowo, subtelne taktyki przemocy to zachowania manipulacyjne, które często są ukryte i zamaskowane w pozornie normalnych interakcjach – dodaje dr Gilman. „Takie taktyki służą do kontrolowania, manipulowania lub podważania czyjejś pewności siebie, poczucia własnej wartości i niezależności” – wyjaśnia.

W przeciwieństwie do przemocy fizycznej skutki braku snu mogą nie objawiać się widocznymi siniakami lub obrażeniami, przez co są mniej widoczne i dlatego łatwiej je zignorować, mówi dr Gilman. „Pozbawienie snu jest formą subtelnej przemocy, gdy wykorzystuje się je jako środek kontroli lub manipulacji w związku, a sprawcy mogą stosować subtelne taktyki, aby zakłócać sen, nie ujawniając otwarcie swoich zamiarów” – wyjaśnia. „Konsekwencje braku snu kumulują się z biegiem czasu, a im bardziej jesteś pozbawiony snu, tym większe może to być żniwo w Twoim życiu”.

Laura zobaczyła te długoterminowe skutki na własne oczy, gdy w wieku 45 lat znalazła się w szpitalu z myślą, że ma zawał serca. Lekarze zdali sobie sprawę, że jej ciśnienie krwi przekroczyło próg z powodu stresu i poważnego braku snu. „Kładłam się spać dopiero o 2 w nocy i na pewno wstałam o 6 rano, a to, co działo się między 2 a 6 rano, nie zawsze było snem” – mówi 247CM.

Jak wygląda pozbawienie snu jako taktyka nadużywania?

Brak snu może przybierać różne formy, ale zdaniem dr Gilmana poniższe scenariusze stanowią typowe taktyki nadużyć, które mogą kamuflować się w regularnych interakcjach.

Zwodnicza rutyna: Na pierwszy rzut oka nocne rozmowy lub zajęcia mogą wydawać się nieszkodliwe, ale te nawykowe spędzanie późnych godzin nocnych może powoli przekształcić się w narzędzie kontroli, zakłócając naturalny cykl snu, wyjaśnia dr Gilman. Nocne zakłócenia: To normalne, że ekrany wkradają się do sypialni, ale dr Gilman twierdzi, że ciągłe przeglądanie telefonu lub laptopa albo włączanie światła może zakłócać spokój, ostatecznie zakłócając spokój niezbędny do spokojnej nocy. Może to również obejmować zachowania takie jak celowe rzucanie i obracanie lub agresywne ściąganie kołdry – dodaje dr Rose. Uwikłanie emocjonalne: Jeśli w miarę zbliżania się pory snu rozmowy przybierają inny obrót i stale schodzą na tematy pełne emocji, jest to czerwona flaga – mówi dr Gilman. „To, co wydaje się szczerymi dyskusjami, może być przykrywką przymusu, utrudniającą wycofanie się i odpoczynek” – wyjaśnia. Obejmuje to również żądanie przez partnera rozwiązania lub porozumienia przed pójściem spać, dodaje dr Rose. Podróże poczucia winy: Zwroty takie jak „Gdybyś mnie kochał, zostałbyś na nogach trochę dłużej” mogą świadczyć o przymusie, zauważa dr Gilman. „Takie subtelne poczucie winy manipulują partnerem, zmuszając go do poświęcenia snu na rzecz związku” – wyjaśnia. Inwazyjne monitorowanie: Jeśli Twój partner stale Cię sprawdza lub monitoruje w nocy, częste przebudzenia mogą stworzyć atmosferę czujności, która prowadzi do zaburzeń snu – mówi dr Gilman. Hałaśliwe włamania: Niezależnie od tego, czy dzieje się to w sypialni, czy na zupełnie innym piętrze, czynności takie jak sprzątanie, odkładanie naczyń lub angażowanie się w hałaśliwe hobby późno w nocy zakłócają spokój niezbędny do zapewnienia dobrej jakości snu, mówi dr Gilman.

Jak rozpoznać oznaki braku snu

Uznanie braku snu za taktykę znęcania się może być trudne, należy jednak pamiętać, że zazwyczaj wiąże się to z wzorcami zachowań i zmianą rutyny snu w związku, mówi dr Gilman. „To coś więcej niż sporadyczne zakłócenia. Istnieje spójny wzorzec zakłócania snu, którego celem jest sprawowanie kontroli lub manipulacja” – wyjaśnia.

Według dr Gilmana, oto typowe oznaki świadczące o tym, że dana osoba może wykorzystywać pozbawienie snu jako formę przemocy.

Stałe zakłócenia: Twój partner stale przerywa lub uniemożliwia Ci spanie, hałasując, nie pozwalając Ci zasnąć lub budząc Cię celowo. Gaslighting o śnie: Twój partner obwinia Twoje zmęczenie lub reakcje emocjonalne za brak snu, co powoduje dezorientację lub sprawia, że ​​zwątpisz we własne doświadczenia. Kontrola harmonogramu snu: Twój partner dyktuje lub kontroluje, kiedy możesz spać, narzucając surowe zasady lub ograniczenia dotyczące rutyny przed snem. Odrzucenie potrzeb snu: Twój partner bagatelizuje lub odrzuca znaczenie Twoich potrzeb związanych ze snem i podważa Twoją prośbę o odpowiedni odpoczynek. Uzasadnienia manipulacyjne: Twój partner używa uzasadnień typu „to dla twojego dobra” lub „potrzebuję, żebyś to dla nas zrobił”, aby uzasadnić swoją ingerencję w Twój sen.

Co zrobić, jeśli odczuwasz brak snu jako taktykę nadużycia

Jeśli podejrzewasz, że Twój partner wykorzystuje pozbawienie snu jako taktykę przemocy, „zaufaj swojemu przeczuciu” – podkreśla dr Rose. Jeśli nie masz pewności, prowadź prywatny dziennik zdarzeń i dołącz harmonogram zachowania – radzi. Następnie skontaktuj się z terapeutą, doradcą lub specjalistą ds. zdrowia psychicznego, który specjalizuje się w dynamice relacji i przemocy – dodaje dr Gilman. Stamtąd mogą zapewnić wskazówki, wsparcie i zasoby dostosowane do Twojej sytuacji.

Jeśli czujesz się bezpiecznie, spróbuj poinformować partnera o potrzebie odpowiedniego snu – radzi dr Gilman. „Przed rozmową zastanów się nad swoimi uczuciami i konkretnymi zachowaniami, które Cię niepokoją, a następnie ustal jasne granice, które chcesz zakomunikować swojemu partnerowi” – ​​wyjaśnia. „Wyrażaj swoje uczucia i doświadczenia, używając stwierdzeń „ja”, aby uniknąć oskarżycielskiego brzmienia” – dodaje. Na przykład: „Jestem zdenerwowany, kiedy . . .' zamiast „Ty zawsze”. . .'

Stworzenie silniejszych granic miało kluczowe znaczenie dla zdrowia psychicznego Laury, co obejmuje spanie w całkowicie oddzielnym pokoju. „Przyjście do mojego pokoju nie jest karą, a ja stwarzam spokój w mojej przestrzeni” – wyjaśnia. Biorąc to pod uwagę, rozwiązania te mogą nie działać w przypadku każdego związku.

Jeśli Twój partner lekceważy i/lub nie chce uznać swojego zachowania ani granic, oceń możliwość opuszczenia związku, jeśli sytuacja nie ulegnie poprawie lub Twoje bezpieczeństwo będzie zagrożone, mówi dr Gilman. Możesz także skontaktować się z Linia tekstowa kryzysu o natychmiastowe wsparcie i wskazówki, dodaje dr Latifses.

I wreszcie, jeśli grozi Ci niebezpieczeństwo fizyczne lub seksualne albo Twój partner rani Cię lub straszy, dr Latifses radzi, abyś zadzwonił pod numer 911 lub całodobowy numer alarmowy. Krajowa infolinia dotycząca przemocy domowej .

Konkluzja

„Pozbawienie snu stosowane jako narzędzie przymusu stanowi naruszenie podstawowych praw człowieka i jest subtelną formą nadużycia, która wymaga uwagi i zrozumienia” – twierdzi dr Gilman. „Rzucenie światła na te tajne taktyki umożliwia jednostkom identyfikację takich zachowań i zajęcie się nimi, wspierając zdrowsze relacje oparte na szacunku i empatii”.