Najnowszy film Riza Ahmeda, Dźwięk metalu , przedstawia muzyka heavymetalowego, który zaczyna tracić słuch. Chociaż z pewnością wydaje się, że jest to film oparty na prawdziwej historii, w rzeczywistości jest on całkowicie fikcyjny, ale Ahmed i cały zespół pracujący nad filmem pracowali nad tym, aby ich przedstawienia ubytku słuchu i społeczności niesłyszących były dokładne i pełne szacunku.
Ahmed poświęcił się badaniom, aby zagrać Rubena, heavymetalowego perkusistę, którego życie i kariera zostaje zakłócona przez nagłe wystąpienie poważnego ubytku słuchu. Dużą część tej pracy stanowiła praca z członkami społeczności niesłyszących. ' Jestem tu, żeby wysłuchać doświadczeń ludzi – powiedział Ekran codziennie . „To najlepsza rzecz, jaką możesz zrobić jako aktor, na planie i poza nim — słuchać i uczyć się”. Wielu aktorów w filmie grających niesłyszące postacie jest głuchych w prawdziwym życiu, a Ahmed spędził także kilka miesięcy na nauce amerykańskiego języka migowego na potrzeby niektórych scen swojej postaci.
Po doświadczeniach poznawania społeczności niesłyszących i pracy nad nią Dźwięk metalu Ahmed był niesamowicie poruszony bogactwem komunikacji, którego się nauczył. „Kiedy komunikujesz się za pomocą języka migowego, komunikujesz się naprawdę instynktownie, całym ciałem” – wyjaśnił NPR. ' Miałem wrażenie, że komunikuję się głębiej i to w sposób bardziej powiązany niż kiedykolwiek mógłbym to osiągnąć za pomocą słów. . . Nie chowasz się za słowami, jak czasami to robimy w społeczności słyszących. Zauważa, że film nie ma przedstawiać uniwersalnego doświadczenia; to fikcyjna historia o tym, jak jedna słysząca osoba może dołączyć do społeczności niesłyszących. „Badanie tego świata bardzo szybko uświadomiło mi, że nie ma żadnego dowodu na ubytek słuchu w ogóle. Ubytek słuchu to wyjątkowe doświadczenie, które dla każdego jest inne – powiedział USA dzisiaj.
Nie tylko Ahmed pracował nad stworzeniem bogatego, pełnego i dokładnego obrazu ubytku słuchu w filmie. „Odbyłem wiele rozmów z osobami, które utraciły słuch, i żadna z dwóch osób nie miała takich samych doświadczeń” – powiedział Darius Marder, współscenarzysta i reżyser filmu. New York Timesa . „Ale jedna rzecz, która jest w dużej mierze prawdą w przypadku wszystkich osób głuchych, to fakt, że nie tracą one całkowicie dźwięku. To nie jest cisza .'
W pewnym momencie, gdy postać Ahmeda zaczyna tracić słuch, zespół kreatywny użył słuchawek, aby faktycznie przekazać aktorowi dźwięk o wysokiej częstotliwości, aby uzyskać bardziej realistyczną reakcję. „Reaguje na bardzo fizyczny proces” – kontynuował Marder. „I ten proces ustępuje miejsca białemu szumowi w uszach Riza w czasie rzeczywistym, który nie pozwala mu nawet usłyszeć własnego głosu, co jest bardzo specyficznym doświadczeniem, niemożnością usłyszenia własnego głosu. To właśnie powoduje utratę równowagi i prawdziwą utratę kontroli.
Ze swojej strony – mówi Ahmed – ma nadzieję, że film zadziała na poziomie symbolicznym. To nie jest prawdziwa historia, ale zawarte w niej wyobrażenia o „hałasie” i słuchaniu wykraczają poza dosłowność. „Zmuszenie do odsunięcia się od zgiełku codziennego życia może pozwolić nam na lepszą komunikację ze sobą” – stwierdził Ekran codziennie . Mam nadzieję, że wyjdziemy na drugą stronę z większą jasnością co do tego, co robimy i dlaczego.
