Pierwsza klasa uderzyła w nas jak pociąg towarowy. Po przejściu przez przedszkole, osiągając doskonałe wyniki we wszystkich dziedzinach, moja córka i ja nie byłyśmy przygotowane na gigantyczny skok w świat nauki, jaki przyniósł kolejny poziom. I było ciężko. . . dla nas obojga. Pamiętam, że zaledwie kilka tygodni temu przeglądałem jedną z jej prac, w której została oznaczona za używanie wielkich liter. „Kiedy to stało się faktem?” pomyślałem. – Czy nie wystarczy, że pisze? Poczułam się, jakbym nie dostała notatki dotyczącej tych nowych oczekiwań i jakby moja córka też nie.
Potem przyszła matematyka, z którą moja mała dziewczynka miała trudności od samego początku. Dodaj do tego pracę domową i cotygodniowe testy ortograficzne, a pierwsza klasa nagle poczuła się jak skok o kilka szczebli w górę drabiny bez siatki zabezpieczającej i bez ręki, której można by się trzymać. Okazuje się, że nie byłem w tym odosobnionym odczuciu.
„Lata nieparzyste są zawsze najtrudniejsze” – powiedziała mi pewnego dnia znajoma nauczycielka, gdy ubolewałam nad lodowatym prysznicem, jaki zrobił się w pierwszej klasie. „Dzieci zazwyczaj uczą się nowych informacji, które następnie są powtarzane w ciągu parzystych lat. Najgorsze jest od przedszkola do pierwszej klasy.
Nigdy wcześniej nie słyszałem, że lata nieparzyste są trudniejsze niż lata parzyste. Patrząc wstecz na moje własne lata szkolne, nie byłem do końca pewien, czy całkowicie się z tym zgadzam. Czwartą klasę pamiętam jako najcięższy rok w moim życiu. Ale mogło to być spowodowane tym, że miałem panią Jackson, najpodlejszą nauczycielkę w mojej karierze edukacyjnej, obok profesora fizyki w college'u, która oznajmiła sali pełnej studentów, że nie jestem wystarczająco mądry, aby zostać lekarzem. (Żartuje, rzuciłem studia medyczne i zostałem pisarzem.)
Ale zdałem sobie również sprawę, że moja własna ocena lat spędzonych w szkole mogła nie być szczególnie dokładna. Skontaktowałem się więc z kilkoma ekspertami ds. edukacji, aby poznać ich opinię na temat tej całej teorii, że „lata nieparzyste są trudniejsze”.
Jennifer Holt jest nauczycielką i założycielką Szczęśliwa nauczycielka, mama . Posiada tytuł magistra w zakresie edukacji wczesnoszkolnej i sześcioletni staż pracy w nauczaniu w szkole podstawowej. Powiedziała mi, że jest wiele prawdy w stwierdzeniu, że lata nieparzyste są trudniejsze.
„Ilość nowych treści wprowadzanych wyłącznie w latach nieparzystych jest bardziej rygorystyczna” – wyjaśnił Holt. „Jeśli zatem wziąć pod uwagę oczekiwania społeczne, staje się rażąco oczywiste, że lata nieparzyste są trudniejsze”. Podzieliła niektóre oczekiwania akademickie według poziomu klasy:
Przedszkole
- Rozpoznawanie liter i dźwięków
- Zapamiętywanie małych słów
- Pisanie małych słów i podstawowych zdań
- Rozpoznawanie liczb
- Podstawowe dodawanie i odejmowanie
- Zmodyfikowana skala ocen (bez ocen liczbowych i literowych)
Pierwsza klasa
- Biegłość w czytaniu zdań i krótkich książek
- Pisanie zdań i krótkich akapitów
- Dodawanie i odejmowanie dużych liczb
- Składanie i rozkładanie liczb
- Podstawowe zadania tekstowe
Druga klasa
- Kontynuuj czytanie książek z obrazkami i dłuższych akapitów
- Kontynuuj pisanie zdań o większej złożoności
- Składanie i rozkładanie większych liczb
- Kontynuuj naukę o problemach tekstowych
Trzecia klasa
- Zapamiętywanie faktów mnożenia
- Złożone, wieloetapowe zadania tekstowe
- Związki między mnożeniem a dzieleniem
- Pisanie esejów wieloakapitowych z odpowiednią gramatyką
- Czytanie książek z rozdziałami i zwiększanie płynności
- Zwiększona odpowiedzialność osobista za prace domowe i szkolne
„Każdy poziom klasy uczy nowych treści i pogłębia zrozumienie uczniów” – wyjaśnił Holt. „Ale lata nieparzyste to lata pełne nowych informacji”.
Zgadza się z tym Alysia Simpson, nauczycielka pierwszej klasy w Arizonie. „Liczby nieparzyste to lata kluczowe w szkole podstawowej dziecka” – stwierdziła. „Są to lata, w których uczniowie uczą się nowych, podstawowych umiejętności niezbędnych do odniesienia sukcesu w naszym społeczeństwie”.
Powiedziała dokładnie to samo, co powiedziała mi moja przyjaciółka, że lata nieparzyste są często poświęcone nauce nowych umiejętności, podczas gdy lata parzyste obejmują wzmacnianie i rozwijanie tych umiejętności. „Doskonałe przykłady tych podstawowych umiejętności obejmują naukę czytania, dodawania, odejmowania, podstawową strukturę zdań, mnożenie, dzielenie oraz naukę czytania w celu zdobywania nowych informacji i rozumienia”. Tylko w tym roku opanowaliśmy pierwsze cztery z tych umiejętności.
Więc nie jestem szalony. Pierwsza klasa to duży krok naprzód. Prawda jest taka, że moja córka zmagała się z problemami, które mogą wskazywać na potrzebę dodatkowej pomocy. Pracujemy nad tymi problemami wspólnie z jej nauczycielem i administracją. Odegrali oni kluczową rolę we wczesnym identyfikowaniu potencjalnych problemów i niezwykle nas wspierali podczas poszukiwania skutecznych rozwiązań. Pod tym względem mamy szczęście, ponieważ wiele dzieci zmaga się z problemami latami, zanim ktokolwiek zorientuje się, że nie powinny tak bardzo się męczyć.
Ale jeśli te nieparzyste lata są o wiele trudniejsze na początku, skąd rodzic ma wiedzieć, czy jest to tylko okres przejściowy, z którym zmaga się dziecko, czy może coś więcej? Simpson twierdzi, że najlepszą rzeczą, jaką może zrobić rodzic, jest zwrócenie się do nauczyciela dziecka ze swoimi wątpliwościami, gdy tylko się pojawią. „Zawsze zachęcam rodziców, aby od razu nawiązali i utrzymywali silne relacje z nauczycielem i szkołą swojego dziecka. Dowiedz się, jak najlepiej wesprzeć swoje dziecko pod względem akademickim, emocjonalnym i psychicznym, i podejmuj przemyślane decyzje wraz ze specjalistami w dziedzinie edukacji.
Jesteśmy w połowie pierwszej klasy mojej córki i zdecydowanie to wszystko robimy. I naprawdę pomaga świadomość, że nie odeszłam od rzeczywistości, czując, że ten skok był duży. Podobnie jak pomaga wyobrażenie sobie, że druga klasa może być łatwiejsza, gdy przechodzimy przez fazę orki do przodu i przechodzimy do etapu przeglądu, rozwoju i budowy.
