Możesz nie myśleć zbyt wiele o swoich nawykach w sklepie spożywczym. Ale prawdopodobnie co tydzień podejmujesz tam jedną małą decyzję, która wywołała wiele dyskusji w Internecie: co robisz ze swoim wózkiem, gdy skończysz załadunek artykułów spożywczych? Zgodnie z „teorią koszyka na zakupy” Twoja odpowiedź może ujawnić więcej, niż się spodziewasz.
Chociaż teoria koszyka na zakupy nie jest dokładnie zakorzeniona w badaniach naukowych, to, czy zwrócisz koszyk do sklepu spożywczego, gdy nikt nie patrzy, stało się papierkiem lakmusowym Twojego charakteru – przynajmniej według niektórych osób w mediach społecznościowych.
Teoria koszyka na zakupy zakłada, że jeśli zwrócisz koszyk, będziesz dobrym samarytaninem i postąpisz „właściwie”, nawet jeśli nikt nie patrzy. Ale jeśli nie zwrócisz wózka, możesz nie być najlepszą osobą na świecie. I choć może to zabrzmieć ekstremalnie, niektórzy twierdzą, że jest to wersja... teoria spalonego tostu , gdzie pozornie nieistotne działania mogą faktycznie coś zmienić.
Jasne, w ostatecznym rozrachunku to tylko wózek, ale w świecie, w którym drobne wybory mogą wydawać się odzwierciedleniem większych wartości – witaj, efekt motyla – teoria koszyka na zakupy może dla niektórych ludzi znaczyć więcej niż dla innych. Poniżej eksperci dzielą się więcej na ten temat.
Eksperci przedstawieni w tym artykule
Jay'a Serle'a , doktor, LMFT, jest psychologiem klinicznym.
Shebna N Osanmoh I jest certyfikowaną pielęgniarką psychiatryczną.
Jaka jest teoria koszyka na zakupy?
„Teoria koszyka na zakupy to teoria spopularyzowana przez media społecznościowe, która sugeruje, że charakter danej osoby można ocenić na podstawie tego, czy zwróci koszyk, czy nie” – mówi dr Jay Serle, psycholog kliniczny z LMFT. „Zwrot koszyka jest postrzegany jako coś, co poprawia sytuację społeczności”.
Pielęgniarka psychiatra Shebna Osanmoh I dodaje, że wiele osób patrzy na to, czy zwracasz koszyk, jako na coś głębszego. „W jakiś sposób wierzy się, że tak prosta czynność pociąga za sobą odpowiedzialność człowieka, szacunek dla innych i ogólnie charakter” – mówi. Może jednak nie być aż tak głęboki.
Czy teoria koszyka na zakupy jest dobrym wskaźnikiem charakteru?
Według Osanmoha I teoria koszyka na zakupy jest nieco ekstremalna. „Z całą pewnością nie służy on jako podstawowy barometr charakteru” – mówi. Dr Serle dodaje, że nawet osoba posiadająca „poważne braki moralne” może mimo to zwrócić swój koszyk.
Z tego powodu dr Serle uważa, że nie można ocenić czyjegoś charakteru moralnego tylko na podstawie jednego zachowania. „Naprawdę trzeba porozmawiać z tą osobą i ją poznać” – dodaje.
Poza tym lepiej nie oceniać kogoś, jeśli nie wiesz, dlaczego w ogóle nie zwróci koszyka. „Teoria jest dość abelistyczna” – mówi dr Serle. „Osoba nie może zwrócić koszyka ze względu na niepełnosprawność. Ponadto rodzice mogą przewozić w samochodzie małe dzieci i nie mieć możliwości zwrotu wózka.
Jeśli chcesz lepiej zmierzyć czyjś charakter, Osanmoh I sugeruje przyjrzeć się temu, jak ktoś traktuje innych. „Czy są mili, współczujący i szanujący wszystkich ludzi?” pyta. Zwróć także uwagę na czyjeś nawyki zawodowe, uczciwość, odpowiedzialność i humor. „Ocenianie charakteru danej osoby, często na podstawie tylko jednej rzeczy, której dokonał, zależy raczej od osobistego gustu niż miarodajnej miary” – dodaje.
Tak więc, chociaż teoria koszyka na zakupy może być zabawnym, małym eksperymentem społecznym, o którym można porozmawiać ze znajomymi przy happy hour, ostatecznie nie ujawni ona całkowicie czyjegoś charakteru.
Taylor Andrews (ona/ona) jest redaktorem bilansu w PS i specjalizuje się w tematach związanych z seksem, związkami, randkami, zdrowiem seksualnym, zdrowiem psychicznym, podróżami i nie tylko. Dzięki siedmioletniemu doświadczeniu redakcyjnemu Taylor ma duże doświadczenie w tworzeniu treści i opowiadaniu historii. Przed dołączeniem do 247CM w 2021 roku pracowała w Cosmopolitan.
