W 2016 roku HBO przedstawiło nam epicki dramat pt Świat Zachodu . Spektakl oparty na filmie o tym samym tytule z 1973 roku skupia się na futurystycznym parku tematycznym, zamieszkałym wyłącznie przez roboty, który pozwala gościom realizować najmroczniejsze fantazje. Oczywiście obowiązuje zbiór zasad, ale ogólnie rzecz biorąc wydaje się, że odwiedzający mogą robić, co im się podoba. . . ale jasne jest, że nie wszystko jest takie, jakim się wydaje. W pierwszym sezonie pojawia się wiele godnych cytowania dialogów, ale w tym futurystycznym świecie stale powtarza się jedno poetyckie zdanie: „Te gwałtowne rozkosze mają brutalne zakończenie”. Skąd pochodzi to wyrażenie? A jak to się ma do najnowszych odcinków serialu? Zanurzmy się.
Pochodzenie wyrażenia
Wyrażenie to nawiązuje do szczególnie złowieszczego ostrzeżenia z tragedii Szekspira Romeo i Julia . W tej scenie Romeo opowiada o Julii postaci o imieniu Brat Laurenty, mówiąc o tym, jaką radością jest samo patrzenie na nią. Pełny cytat brata Laurentego brzmi następująco.
„Te gwałtowne rozkosze mają gwałtowne końce
I w ich triumfie giną jak ogień i proch,
Które w pocałunku konsumują: najsłodszy miód
Jest obrzydliwy w swej własnej pyszności
A w smaku zakłóca apetyt:
Dlatego kochaj umiarkowanie; długa miłość tak robi;
Zbyt szybki przychodzi równie późno, jak i zbyt wolny.
Zasadniczo brat Laurenty chce przestrzec Romea. „Gwałtowny” i pochopny zachwyt, jaki odczuwa w swojej miłości do Julii, może spotkać się z równie brutalnym zakończeniem. W ten sam sposób iskra powoduje eksplozję prochu. W ten sam sposób pierwszy smak słodkiego miodu na chwilę zdaje się gasić najbardziej żarłoczny apetyt. Brat Laurenty w zasadzie błaga Romea, aby w swej miłości do Julii nie postępował zbyt impulsywnie. Zamiast pozwolić, aby eksplodowała w nim, powinien pozwolić jej płonąć powoli, aby zachować trzeźwy umysł.
Jak to wyrażenie wpływa na Westworld
Na początku pierwszego sezonu widzimy, że to zdanie jest jak wirus dla robotów, czyli gospodarzy Świat Zachodu . Kiedy jeden z gospodarzy parku to słyszy, nagle wyrywają się z programowania i zyskują samoświadomość. Na przykład Dolores (Evan Rachel Wood) nagle demonstruje umiejętność oszukiwania swoich programistów, a inni gospodarze mają możliwość dostępu do wspomnień, zarówno dotyczących ich poprzednich historii, jak i losów z poprzednich dni. Maeve (Thandie Newton) udaje się nawet obudzić na stole operacyjnym w prawdziwym świecie.
Wydaje się, że stwierdzenie „te gwałtowne rozkosze mają gwałtowne końce” zostało osadzone w czymś w rodzaju „aktualizacji oprogramowania” udostępnianej dużej części gospodarzy. Cały chaos zaczyna się od fotografii znalezionej przez Petera Abernathy’ego, ojca Dolores. Widzisz, Peter jest szczególnie przygotowany do odkrycia tego szekspirowskiego wyrażenia. W poprzedniej narracji – to znaczy scenariuszu rozgrywającym się w parku – Abernathy grał „Profesora”, przywódcę sekty, który lubił cytować Szekspira. Kiedy więc natknął się na tę fotografię, jego poprzednie oprogramowanie w jakiś sposób pomogło mu odblokować to przeklęte zdanie. Peter znajduje więc zdjęcia, odblokowuje frazę i mówi ją Dolores. Gdy pierwszy wątek się wyjaśnia, Dolores robi dwie rzeczy. Najpierw zaraża Maeve, rozpoczynając w ten sposób efekt domina, który może dać siłę każdemu robotowi w parku. Wydaje się też, że słyszy jakiś dziwny, bezcielesny głos. Budzi ją w środku nocy i pomaga zlokalizować i wykopać broń zakopaną w pobliżu jej domu.
Ostatnia wzmianka o sezonie 1
W trafnym wydaniu Bernard wypowiada to zdanie w momencie, gdy Dolores podchodzi, by zastrzelić Forda w finale pierwszego sezonu. To Arnold zaprogramował to zdanie w jej kodzie, zatem logiczne jest, że jego robotyczny odpowiednik wypowie to w szczytowym momencie sezonu. Na poziomie bardziej tematycznym samo sformułowanie wydaje się rozdzierać tkankę Świat Zachodu . „Gwałtowne rozkosze” odwiedzających nas sadystycznych gości są skazane na „brutalne cele”. I jaki brutalny koniec czeka wszystkich Forda i inwestorów.
