Fotografia 247CM | Krystyna Thomason
Fotografia 247CM | Krystyna Thomason
'I don't think I've ever sweat this much in my life,' I think as I watch beads of perspiration rain down on the wood floor in front of my mat. I'm in the middle of the second Tracy Anderson Method class I've taken in a week, and let me tell you, it is nie coraz łatwiej.
Jeśli Metoda Tracy Anderson (aka TAM) brzmi znajomo, to prawdopodobnie dlatego, że filmy ze studia — z jego żywymi sufitami wyłożonymi oporowymi taśmami i klientelą celebrytów (Jennifer Lopez, Gwyneth Paltrow i Tracee Ellis Ross wszyscy są lojalistami) – mogło pojawić się w Twoim kanale społecznościowym.
Ta metoda fitness, która ma obecnie studia w Nowym Jorku, Los Angeles, Madrycie, Londynie i Hamptons, została stworzona przez Andersona ponad 25 lat temu i szybko stała się popularna na początku XXI wieku, kiedy Anderson nawiązał współpracę z Gwyneth Paltrow.
U podstaw modalności fitness chodzi przede wszystkim o „tworzenie równowagi w całym ciele, w tym w mentalnym, emocjonalnym, fizycznym i duchowym ja” – mówi. Oliwia Eliasz , instructor and training manager at Tracy Anderson Method Studio City. It centers around low-weight, high-rep exercises, and each class is designed to strengthen the whole body. The mission, Elias adds, is to help people continue to feel good while moving their bodies, throughout every stage of life.
Chociaż TAM istnieje już od jakiegoś czasu, ostatnio zrobiło się o nim głośno, gdy nowe pokolenie odkryło tę metodę (dziękuję, media społecznościowe). Musieliśmy więc oczywiście sprawdzić to sami.
Jaka jest metoda Tracy Anderson?
When I walk into my first class at TAM Studio City, it feels like I've somehow teleported from winter in Los Angeles to mid-August in New York City — that is to say, it's wildly hot and humid. And no, the AC wasn't broken. The mugginess is by design. 'Our studio environment is a little bit different than other spaces,' Elias says. 'We have heat and humidity to make the body feel more flexible , more mobile, and encouraged to move.'
I'm here to take the MultiTAsk Band class, and the studio manager explains to me that all I need to do is follow along with the instructor, ideally using the same color/level of resistance bands as her. As a longtime health and fitness writer, I've taken a lot (and I mean bardzo ) zajęć fitness, więc czuję się całkiem pewnie – jednak szybko zdaję sobie sprawę, że jest to bardzo wyjątkowy rodzaj treningu.
Znajduję miejsce na środku podłogi, wyposażone w matę, ręcznik, małe ciężarki do rąk, obciążniki na kostki , I . . . duży metalowy pręt zakończony haczykiem. Zawstydzającą ilość czasu zajmuje mi uświadomienie sobie, że wspomniany pręt ma pomóc mi wyciągnąć taśmy oporowe z miejsca, w którym są naciągnięte na suficie, aby ich użyć (proszę wyciągnąć wnioski z mojego zamieszania).
Fotografia 247CM | Krystyna Thomason
The instructor cranks the music and, without saying a word , begins moving through a series of movements with the resistance bands pulled to her sides. Everyone in the class follows suit, mimicking her every move. 'We call it tracking the movement,' Elias says. This taps into our natural instincts, she says, because 'as babies we learn by tracking or mimicking.'
Na początku czuję się niezdarnie manewrując zespołami – i, co prawda, trochę jakbym był marionetką w teledysku NSYNC „Bye Bye Bye” (IYKYK). Ale wkrótce zdaję sobie sprawę, że aby czuć, że mam kontrolę, muszę naprawdę skupić się na zaangażowaniu mojego rdzenia i stabilizując mój tułów . I według Eliasa o to właśnie chodzi.
Once I get the hang of the bands, the class is actually a lot of fun. It reminds me a lot of a dance class (which, admittedly, is not my forte), but it definitely forces me to engage my brain just as much as my body. By the end of this class, I am dripping (truly, kapanie ) in sweat — so much so that my light-blue activewear set is now an entire shade darker and I realize why most of the women in class are decked out in all-black ubrania do ćwiczeń .
So, when I return to the studio to try out their Intermediate Muscular Design class a few days later, I come prepared in an all-black ensemble (seemingly the unofficial uniform of TAM members).
This class skips the bands entirely and instead begins with a dance warmup sequence, which they call the 'arm-opening ceremony' at TAM, Elias says, 'because it introduces the dialogue with your body, so you can check in with how you're feeling that day.' This sequence begins with bodyweight only, and then we add small free weights to the mix for a little extra arm challenge.
Następnie zakładamy nasze obciążniki na kostki and move down to the mat. This is where, for me, things feel a bit more tricky. Similar to the band class, there are no verbal cues or instruction, and I find it's challenging to keep up with the choreography while maintaining proper form. That's especially true for the moves on all-fours, since I need to crane my neck in order to watch the instructor.
For other TAM beginners like me, Elias recommends first trying the online 30-minute beginner class, which is guided with verbal and visual instructions, similar to a more traditional fitness class. This class serves as an introduction to the types of movements you'll do in class, which can help build a bit of base knowledge and confidence before jumping into the more challenging routines. 'Once that 30-minute zone feels good and manageable for your body, then moving to the intermediate muscular design class online is going to be the best place,' Elias says.
To powiedziawszy, ważne jest, aby pamiętać, że niezależnie od tego, jak długo uczęszczasz na zajęcia TAM, nie będziesz w stanie bez wysiłku przejść przez rutynę. Program zmienia się co tydzień, więc umysł i ciało są stale stymulowane i stawiane przed wyzwaniami, mówi Elias. „Tracy lubi używać jak największej liczby mięśni, zawsze i każdego dnia. Dotyczy to również naszego mózgu”.
After a challenging lower-body- and core-focused sequence on the mat, the class wraps the way we started: with a lively dance sesh. At this point, I am (yet again) drenched in sweat and thoroughly exhausted — but I also feel really proud of myself for sticking it out through the tough spots and giving it my best effort.
Czy metoda Tracy Anderson naprawdę działa?
I won't sugarcoat it, this workout class did feel a bit intimidating during my first (and second) try, but I genuinely felt supported and welcomed by the instructors and TAM community.
It's also important to keep in mind that even if you feel awkward or silly as you acclimate to the movements, no one else in the class is noticing you, because everyone is just as focused on learning the moves.
„Pamiętaj, że dla każdego był to pierwszy raz” – mówi Elias. „Polecam zatem podejść do tematu z otwartością, ciekawością i zaakceptować fakt, że treść stale się zmienia”.
Kristine Thomason jest pisarką i redaktorką lifestylową mieszkającą w południowej Kalifornii. Wcześniej była dyrektorem ds. zdrowia i fitnessu w Mindbodygreen oraz redaktorem ds. fitness i dobrego samopoczucia w Women's Health. Prace Kristine ukazywały się także między innymi w 247CM, Travel Leisure, Men's Health, Health i Refinery29.
